Πρώτιστο καθήκον της ποίησης είναι να δίνει οραματικά ρεαλιστικές, υπερβατικά επαναστατικές και καθόλου μεταφυσικές απαντήσεις, στο πανάρχαιο όσο και διαχρονικό ερώτημα για το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης.
Η ποίηση εκπορεύεται από στενό ιδιωτικό –ποτέ ιδιοτελή- χώρο και προορίζεται για τον ευρύτερο δημόσιο.
Η ποίηση απαντάει με σιωπές στους θορυβώδεις φωνασκούντες και υψώνει λόγο αφύπνισης στους φιμωμένους σιωπούντες.
Αλήθεια που είναι οι ποιητές;
Η ποίηση κατοικεί στα πετρόχτιστα μετερίζια της ιστορίας και αποστρέφεται τα μαρμάρινα σαλόνια της εξουσίας.
Όσο διαμοιράζεται η ποίηση, τόσο αναπαράγεται και όσο αποθησαυρίζεται, τόσο πεθαίνει.
Κατεξοχήν παντιέρα έγερσης, πνευματική και συνειδήσεων, είναι η ποίηση και όχι τιμαλφές, σε προθήκες και με ασφάλεια φυλαγμένο.
Ποτέ η ποίηση δεν προτείνει απαντήσεις, κυρίως απαντάει μ’ ερωτήσεις.
Που είναι οι ποιητές;
Συλλέκτες χαμηλότονων λόγων και μακρόσυρτων σιωπών είναι οι ποιητές, που τις προβάλλουν σε κραυγές.
Η παιδική και αδηφάγα περιέργεια ορίζει τους ποιητές, που τους μετουσιώνει σε διαστελλόμενη κόρη ματιού, συλλεκτήρα φωτός και χρωμάτων.
Οι ποιητές σπαταλούν όλα τα ‘’τώρα’’, για να κερδίσουν κάποιο ‘’αεί’’.
Οι ποιητές είναι οι προφήτες των κοινωνικών αλλαγών και κήρυκες επαναστάσεων.
Είναι οι ποιητές;
Ακούω τους άρπαγες να κατακεραυνώνουν την ‘’αρπαχτή’’.
Βλέπω τους αδικούντες να νομοθετούν ‘’επί δικαίω’’.
Παρακολουθώ τους ριψάσπιδες να ομνύουν στην πατρίδα.
Και, ειλικρινά, αναρωτιέμαι:
Οι ποιητές;
protagon.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου