Σκλάβοι και φθηνά ρούχα

Η Ιρλανδή Karen Wisínska αγόρασε ένα παντελόνι από την αλυσίδα ρούχων Primark, το 2011. Λόγω ενός προβλήματος στο φερμουάρ, το παντελόνι έμεινε στην ντουλάπα. Πριν από λίγες μέρες, η Κaren βρήκε στην τσέπη του παντελονιού ένα χειρόγραφο σημείωμα στα κινέζικα, τυλιγμένο σε ταυτότητα φυλακισμένου. Το έδωσε για μετάφραση. «Εργαζόμαστε 15 ώρες τη μέρα και τρώμε φαγητό ακατάλληλο, ακόμη και για γουρούνια και σκύλους. Είμαστε αναγκασμένοι να εργαζόμαστε σαν βόδια», έλεγε το σημείωμα. Η Διεθνής Αμνηστία δεν μπορεί να επαληθεύσει τη γνησιότητα του σημειώματος, παρά το γεγονός ότι ο διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας στη Βόρεια Ιρλανδία λέει ότι πρόκειται μόνο για την κορυφή του παγόβουνου.

Από τα καφενεία στις καφετέριες

Λατρεύω τα καφενεία και τα μπαρ που έχουν ιστορία, χαρακτήρα. Απεχθάνομαι τις καφετέριες και τα κλαμπ, τους ανώνυμους χώρους συνάθροισης μάζας.
Τα πρώτα προσελκύουν πρόσωπα και παρέες, καλλιεργούν έναν ορισμένο συγχρωτισμό, προάγουν την επικοινωνία μεταξύ τραπεζιών και διαφορισμένων κύκλων, διαμορφώνουν ένα ήθος συνύπαρξης και τριβής. Φέρουν επίσης μια διακριτή αισθητική, ένα ύφος, έναν αέρα, που δεν περιορίζεται στο γούστο του διακοσμητή και στα έπιπλα, αλλά πηγαίνει πιο μακριά και πιο βαθιά, στη σταθερή ποιότητα των προσφερομένων και στο σέρβις, διακριτικό και οικείο ταυτοχρόνως.

Το όριο της αξιοπρέπειας των ελεύθερων επαγγελματιών

Υπάρχει ένα όριο πέραν του οποίου η επιβολή δημοσιονομικών βαρών συνιστά βαρβαρότητα. Στον ΟΑΕΕ (Οργανισμός Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών), οι ανορθολογικές παρεμβάσεις τεχνοκρατών (μηδενικής επαφής με την πραγματικότητα), το έχουν κατά πολύ ξεπεράσει.
Πολλοί ασφαλισμένοι αδυνατούν πλέον να καλύψουν τις υποχρεωτικές εισφορές τους. Συγκεκριμένα: 440.000, περίπου οι μισοί! Οι υφιστάμενες, εξοντωτικές νομοθετικές διατάξεις -οι υπέρμετρες χρεώσεις τακτικών εισφορών και τελών καθυστέρησης, η στέρηση της πρόσβασης σε παροχές υγείας και ο αναδρομικός καταλογισμός εισφορών ασθενείας- είναι, επιεικώς, παράλογες.

Φάρμακα στα σούπερ μάρκετ;

Να μην εκπλαγείτε καθόλου εάν δείτε σε μερικούς μήνες την ασπιρίνη να πωλείται στην τιμή των... 3 ή των 5 - 6 ευρώ το κουτάκι! Να μην εκπλαγείτε καθόλου εάν δείτε σε μερικούς μήνες το depon και το panadol να παίρνουν την άγουσα σε τιμές τις οποίες δεν φαντάζεστε ακόμη! Φυσικά, να μην εκπλαγείτε καθόλου εάν σε μερικούς μήνες δείτε... 1.200 περίπου φαρμακευτικά σκευάσματα να πωλούνται και από τα ράφια των σούπερ μάρκετ, σε τιμές ασύλληπτες για τα σημερινά δεδομένα!
Πρόκειται για όλα τα μη υποχρεωτικώς συνταγογραφούμενα φάρμακα (ΜΥΣΥΦΑ), καθώς και όλα τα τιμολογημένα και αδειοδοτημένα, αλλά μη αποζημιούμενα από τα ασφαλιστικά ταμεία φαρμακευτικά σκευάσματα.

V for Value

Η μάσκα του Gay Fawkes, βγαλμένη από την πένα του illustrator David Lloyd, έγινε ευρέως γνωστή από την ταινία V for Vendetta. O δημιουργός του comic Allan Moore δεν ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα από την κινηματογραφική του απόδοση έχοντας αρνηθεί μάλιστα οποιαδήποτε αμοιβή του προσφέρθηκε από τους Παραγωγούς της ταινίας.  Ωστόσο, όπως έχει δηλώσει είναι ικανοποιημένος που η μάσκα έχει γίνει παγκόσμιο σύμβολο μέσω των Anonymous. Οι Anonymous τάσσονται, μεταξύ άλλων, κατά των πολυεθνικών και των  μονοπωλίων. Άθελα τους όμως δημιούργησαν ένα δημοφιλές προϊόν σε όλο τον πλανήτη. Μαζική ζήτηση, σημαίνει μαζική παραγωγή και όπως είναι φυσικό με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος.

Παράλογα ακριβή η Ελλάδα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη

Τα εμπόδια στον ανταγωνισμό, οι υψηλοί φόροι, τα προβλήματα στην παραγωγή αλλά και οι ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας, αποτελούν, σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Ανάπτυξης, τις βασικές αιτίες για το ότι οι τιμές στην αγορά παραμένουν σε υψηλά επίπεδα παρά την ύφεση και τη μείωση των εισοδημάτων.
 Σύμφωνα μάλιστα με τις ίδιες πηγές, η κατάσταση στην αγορά και τις τιμές, είναι χειρότερη από αυτήν που θα ανέμενε κανείς μετά από πέντε χρόνια ύφεσης.

Επιτέλους φτηνό σουβλάκι

Μου έλεγαν ότι δεν μπορεί να γίνει. Μου έλεγαν ότι δεν έχει γίνει ποτέ και δεν θα ζήσουμε να το δούμε. Αυτό που έλεγαν ότι δεν μπορεί να γίνει, είναι να δούμε μείωση στην τιμή του εθνικού fast food, το σουβλάκι.Ναι αγαπητέ αναγνώστη, όσο δύσκολο κι αν είναι να το πιστέψετε, οι τιμές στις ψησταριές για ένα σουβλάκι πέφτουν. Και μάλιστα, πέφτουν κατακόρυφα.
Ενώ μέχρι πέρυσι η τιμή για ένα σουβλάκι στις περισσότερες ψησταριές που εγώ έχω επισκεφτεί ήταν περίπου 2 ευρώ, φέτος βλέπω ότι όλο και περισσότεροι χρεώνουν κοντά στο 1,50 ευρώ. Ποσοστιαία, αυτό είναι μια μείωση περίπου 25%.

Ποια Ευρώπη ρε !

Όπως θα δείτε  και στο βίντεο παρακάτω , η "διάθεση" των προιόντων χωρίς μεσάζοντες, είχε ξεκινήσει από το 1980.

Δεν είναι μόδα τελικά !!

Keep on sitting..στον καναπέ μας !

Δεν έχουμε παράπονο.

Η χώρα μονοπωλεί το ενδιαφέρον όλων τις τελευταίες εβδομάδες. Ο ελληνικός λαός και το τοπικό πολιτικό σύστημα έχουν μετατραπεί σε ένα διεθνές πειραματόζωο μπροστά σε αυτήν την πρωτόγνωρη, την παράξενη μετάλλαξη αυτού που είχαμε συνηθίσει να ονοματίζουμε ως "σύγχρονη δυτική κοινοβουλευτική δημοκρατία".
Μέσα σε αυτό το αποχαυνωτικό κλίμα των τετελεσμένων -δεν είναι λίγοι αυτοί που μεταξύ σοβαρού και αστείου αναρωτιούνται εάν "όντως μάς ψεκάζουνε"- έπιασε δουλειά ο πολύ σημαντικός εξωθεσμικός παράγοντας κάθε σύγχρονης δυτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας : ο τομέας της διαφήμισης. Αυτός ο μηχανισμός που ολοένα και περισσότερο έχει την τάση να υποκαθιστά όσα πολιτειακά ελλείματα, καθημερινά πια, έχουμε την ατυχία να διαπιστώνουμε.

Το βίντεο που ακολουθεί λέει πολλά περισσότερα απ'όσα ίσως γίνονται εκ πρώτης όψεως αντιληπτά.. Κι αν εμπιστευθώ τα πάμπολλα like και share που κάνουν οι.. έλληνες χρήστες των κοινωνικών δικτύων, τότε πραγματικά θα αρχίσω να πιστεύω στα σοβαρά πως ..όντως παιδιά, μάς ψεκάζουν και μάλιστα πάρα πολύ.
Πατήστε το play πριν συνεχίσετε να διαβάζετε το κείμενο.
Έχει σημασία.

Και ξαφνικά, οι διαφημιστές αποφάσισαν ότι ο ελληνικός λαός έχει τη δυνατότητα να επιλέξει! Έχει τη δυνατότητα να επιλέξει για το πώς θα διαφημιστεί καλύτερα ένα... Ουίσκυ (!), κατεβάζοντας ένα application στο i-phone του!

Χαμογελαστές φάτσες σε άπταιστα αγγλικά απευθύνονται στους μεθυσμένους από το διαδίκτυο έλληνες να συμμετέχουν σε κάποιο ασαφές 'project', αφού πλέον είναι γνωστό πως για τα άλλα ..πρότζεκτ, τα σημαντικά και τα καθοριστικά για το μέλλον τους είτε δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν είτε απλώς δεν τούς επιτρέπεται ούτε να μεταβάλλουν, ούτε βέβαια να τα απορρίψουν.

Όσο αθώο, συμπονετικό και ελπιδοφόρο κι να ακούγεται το διαφημιστικό μήνυμα που μάς ποτίζει ο Johnny Walker, μόνος ουσιαστικός του στόχος είναι μία ακόμα ισχυρή δόση αποχαύνωσης : Οι ιθαγενείς, ανήμποροι να αντιδράσουν στην οικονομική και κοινωνική τους καταδίκη, δεν έχουν παρά να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που έχουν αυτοεκπαιδευθεί να κάνουν πάρα πολύ καλά : να κλικάρουν, να χαζεύουν στην οθόνη του λάπτοπ και του κινητού τους, να 'ψηφίζουν' με like και share και να αρκούνται στο περιτύλιγμα και όχι στην ουσία.

Αναγνωρίσατε τον εαυτό σας;
Μήπως εκπλήσσεσθε;
Λυπάμαι πολύ, αλλά δεν θα'πρεπε!

Η θρασύτητα της διαφημιστικής αυτής καμπάνιας δεν σταματά εδώ.

Πάει ακόμα παραπέρα, αφού οι κανόνες του μάρκετινγκ δεν έχουν έρμα.

Άλλωστε, η διαφήμιση προχωρά ακάθεκτη δοκιμάζοντας τα όρια της αντοχής, της ανοχής και -γιατί να μην το παραδεχθούμε τελικά;-ακόμα και της βλακείας του μέσου αποδέκτη της.

Δείτε αυτό το εξοργιστικό βίντεο που ακολουθεί, καθήστε (ξανά) στον απολιτίκ καναπέ σας και ..θαυμάστε αυτόν τον ευτυχισμένο λαό που ζει σε μια πρωτεύουσα που έχει στο κέντρο της μία μεγάλη πέτρα, μιά κοτρώνα, έναν βράχο - πώς τον λένε είπαμε; Ακρόπολη; δεν θυμάμαι..-

Η βαριά συμπονετική φωνή του τραγουδιστή σε συνδυασμό με τα ευαίσθητα λόγια παρηγοριάς προφανώς αγγίζουν τον έλληνα θεατή, υποδηλώνοντάς του ότι όντως όλα είναι σχεδιασμένα και αποφασισμένα να γίνουν ερήμην του και εναντίον του.

Τι προτείνει όμως το σενάριο του βίντεο;

Να συμβιβαστεί. Να αποδεχθεί τη μοίρα του.

Και βέβαια να.. χαμογελά.

Αλήθεια, πού βρέθηκαν τόσα χαρούμενα πρόσωπα στην Αθήνα του 2012; Τόσοι ανέμελοι νέοι που απολαμβάνουν όλα τα ωραία πράγματα της ζωής, πού είναι κρυμμένοι και δεν τούς βλέπω; Άραγε, πόσα ποτήρια Johnny Walker άδειασαν πριν το γύρισμα; Και τι τέλος πάντων επιδιώκει αυτό το ...'keep walking project' αν όχι την ..απραξία;

Η διαφημιστική καμπάνια ενός ουίσκυ μπορεί να λέει ό,τι θέλει, τόσο στη χώρα μας, όσο και στις άλλες χώρες που το γνωστό αυτό ουίσκυ αποφάσισε να συμπαρασταθεί στους δοκιμαζόμενους πληθυσμούς της Βουλγαρίας, της Βραζιλίας, της Ταϋλάνδης, του Βιετνάμ, του Λιβάνου και της έτερης των PIGS Ισπανίας. Το μάρκετινγκ δεν γνωρίζει όρια και τα πάντα στον χώρο της διαφήμισης είναι θεμιτά.

Δεν υπάρχει όμως πιο αποκαρδιωτικό πράγμα από το να βλέπεις στα κοινωνικά δίκτυα την ανταπόκριση των ..ελλήνων θεατών σε αυτήν την πραγματικά θρασύτατη εκμετάλλευση της εθνικής μας περιπέτειας.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη πόσο πραγματικά κοιμισμένοι είμαστε, όταν βλέπω τα πολλά ελληνικά.. like σε ένα τέτοιο διαφημιστικό concept που σού λέει απλά : "μην αντιδράς, αποδέξου τα τετελεσμένα, επίλεξε αυτά που σού επιτρέπεται να επιλέξεις, απόλαυσε την αδράνειά σου..."

και βέβαια, πιες κι ένα Τζώνυ να ξεχαστείς...

..Ηλίθιε! "

Βρήκα λύση για τα χαράτσια της εφορίας!

Συμβουλές προς φορολογούμενους

Από τις πρώτες μέρες της οικονομικής κρίσης τα δελτία ειδήσεων της ελληνικής τηλεόρασης (ας είναι καλά), αλλά και ο έντυπος και ηλεκτρονικός Τύπος, χωρίς φειδώ, μας βομβαρδίζουν με ευρώ παντός τύπου. Δεν υπάρχει είδηση για την οικονομία που να μην συνοδεύεται από πακτωλούς  ευρωνομισμάτων. Ευρώ ρέουν άφθονα σε μηχανήματα καταμέτρησης χρημάτων, ευρώ κόβονται και τακτοποιούνται σε διάφορες δεσμίδες, ευρώ μετρώνται με την δέουσα προσοχή στα χέρια τραπεζικών υπαλλήλων, μέχρι και σε μαγική σφαίρα μέντιουμ έβαλαν χαρτονομίσματα και τη γέμισαν με τις δυσοίωνες προβλέψεις εκ του ασφαλούς: δεν χρειαζόμαστε τις συμβουλές κανενός μέντιουμ  για το τι μέλλει γενέσθαι. Η χρεοκοπία βρίσκεται στο κατώφλι της εξώπορτας και χτυπάει δυνατά την πόρτα.
Αυτή, ίσως, είναι και η εξήγηση για τη λυσσαλέα απεικόνιση εκατομμυρίων ευρώ μπροστά στα μούτρα μας και σε όλους τους δυνατούς χορευτικούς συνδυασμούς! Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο…
Στην εποχή, λοιπόν, του εικονικού χρήματος, σκέφτομαι τα χαράτσια της εφορίας να τα πληρώσω με τα αποκόμματα των ευρώ που μάζεψα απο τις εφημερίδες και από ανάλογες φωτογραφίες στο διαδίκτυο. Δύσκολη δουλειά, απαιτητική. Προσέχω να μην είναι τσαλακωμένα, να διατηρούν ζωντανό το χρώμα τους και, το πιο σημαντικό, να μην τους λείπει κανένα κομματάκι και χάσουν την αξία τους.
Ήδη, λοιπόν, έχω κάνει μια γερή μπάζα που θα με βοηθήσει, ελπίζω, να καλύψω τις υποχρεώσεις μου προς τον κύριο Βενιζέλο και την Τρόικα, τουλάχιστον για αυτή τη χρονιά, (μόνο μη μπει καμιά ιδέα στον Βαγγέλη, το εκλάβει ως αποταμίευση, και μου τα φορολογήσει).
Αν και πολύ φοβάμαι ότι του χρόνου  θα χαθούν όλα μου τα ευρουδάκια, που με τόσο κόπο συνέλεξα, και θα πρέπει να αρχίσω να «αποταμιεύω» δραχμές!
aixmi.gr

Έρχεται...

Κάτι ετοιμάζεται. Είναι το μόνο βέβαιο. Το ερώτημα είναι αν οι σχετικές ανακοινώσεις θα γίνουν σήμερα, μετά την τηλεδιάσκεψη με Μέρκελ – Σαρκοζί ή στις επόμενες ημέρες. Χτες, πάντως, υπήρξε μεγάλη αναστάτωση στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Ο πρόεδρος ζήτησε κοντά του μόνο τους δικούς του ανθρώπους κι αυτό ίσως λέει πολλά. Τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε για ποιόν λόγο ο κ. Παπανδρέου παρέδωσε ένα τόσο ευαίσθητο υπουργείο στον κ. Μόσιαλο. Κάποιος πρέπει να βγει στα κανάλια και να πει τα μαντάτα...

Σήμερα ο κ. Παπανδρέου θα συνομιλήσει μέσω τηλεδιάσκεψης με τους δύο κορυφαίους Ευρωπαίους ηγέτες, την κυρία Μέρκελ και τον Σαρκοζί. Προφανώς δεν θα βρεθούν να μιλήσουν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, αν και ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε να μιλάει επί ώρες για τις φετινές του αποδράσεις στα ελληνικά νησιά. Ίσως πάλι και να σφάλουμε και η ουσία της συζήτησης να είναι αυτή: Πώς θα μπορέσει να σωθεί η χώρα...

Η άποψη των Eυρωπαίων είναι ξεκάθαρη. Μένει να ακούσουμε αν ο Γιώργος έχει αφήσει πίσω του την σχολή των Παπανδρέου και αν είναι έτοιμος, για μία έστω φορά, να μιλήσει με την γλώσσα της αλήθειας.

Η ανασυγκρότηση της χώρας περνάει αναγκαστικά μέσα από την πλήρη ανασύσταση του ελληνικού κράτους και την σύγκρουση με τα κομματικά φέουδα της δεξιάς και της αριστεράς στην ελληνική κοινωνία. Χρειάζεται μία διαρκής σύγκρουση σε όλα τα επίπεδα και με κάθε δυνατό κόστος. Αυτό που δεν χρειάζεται, είναι οι κουτοπόνηρες τακτικές και οι φεουδαρχικές αντιλήψεις των συνεργατών του πρωθυπουργού.

Η κυρία Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί δεν έρχονται σήμερα για να διαπραγματευτούν, αλλά  για να βάλουν ένα τέλος στην φαρσοκωμωδία. Το κακό είναι ότι για άλλη μία φορά ο κ. Παπανδρέου σε μία κρίσιμη ώρα για την χώρα ζήτησε καταφύγιο στην αυλή του. Σαν να πρόκειται για κάποιον κουρασμένο και κυνηγημένο και όχι για έναν ηγέτη που έχει την ικανότητα σε τόσο κρίσιμες ώρες να ενώνει κάτω από την ηγεσία του εχθρούς και φίλους.

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr

ΥΓ: Πρόεδρε, αν σου προσφέρουν ένα κούρεμα 50% δίχως να βγούμε από την ευρωζώνη, να μην το συζητήσεις καν! Να αρπάξεις την ευκαιρία από τα μαλλιά, διότι δεν πρόκειται να υπάρξει άλλη ανάλογη. Την άποψή μας λέμε...



Πηγή:www.capital.gr

Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι η ανεργία...

Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ότι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων»...παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές. Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» που κάνει τον δουλευτή, τον άνα­κτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν.
Γι ' αυτό τουμπάραμε...

Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, που δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πως η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή, αλλά όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.

Παρ ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.

Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσομε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πως να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πως να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο.

Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ότι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο.

Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία που προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα που προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες που ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- που προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;

Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς.

Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών που την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.

Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν άλλου. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», όπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκι βαπτίστηκε ... αγροτικό! Τώρα, όμως, που έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Και που να φτάσουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flentium (=κοιλάς κλαυθμώνων) και θα κινείται quasi osculaturium inter flentium et dolorum (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως και οδύνης).

Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας που θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία που εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος αχρήστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!

Είναι θλιβερή η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τί δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απέξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».

Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερεις δραχμές τη δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...

Λυπάμαι που θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτεψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.

Σαράντος Καργάκος, ιστορικός-συγγραφέας

Tα καλά να λέγονται....

Τα "ΒΟΘΡΟΚΑΝΑΛΑ" δεν έσπευσαν, βεβαίως, να διαδώσουν αυτό το νέο για να μη χαλάσουν την πιάτσα του κ. Δασκαλόπουλου που καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις στο όνομα της ανταγωνιστικότητας.... H εταιρεία "ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ" ( ΣΗΜ: ίσως η μόνη εταιρεία του είδους που ανήκει 100% σε έλληνες και δεν χρωστάει μία ) αγόρασε 9 από τα καταστήματα της υπό πτώχευση εταιρείας " ΑΤΛΑΝΤΙΚ". Αυτό είναι από μόνο του όμορφο, αφού έτσι θα διατηρήσουν την εργασία τους πάνω από 100 συνανθρώποι μας
Πιο όμορφο όμως είναι... ότι η αγοράστρια εταιρεία πλήρωσε, τα δεδουλευμένα 4 μηνών που όφειλε στους εργαζόμενους αυτούς ο προηγούμενος εργοδότης τους.!!!
Πλήρωσε και το Δώρο Χριστουγέννων και επιπλέον τους έδωσε μια πολύ μεγάλη επιταγή για τα ψώνια τους!!!
Ιδού, λοιπόν, ότι υπάρχουν και επιχειρηματίες που δεν αποσκοπούν στο κέρδος και μόνον.
Αυτή η είδηση είναι και συγκινητική. Φαντασθείτε τη χαρά αυτών των ανθρώπων και των οικογενειών τους που αισθανθήκαν πραγματικά ευτυχισμένοι το νέο έτος….
Ας επισκεπτόμαστε λοιπόν, τον ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ (και όχι τις εταιρείες ξένων συμφερόντων) για τα ψώνια μας και ας διαδώσουμε την είδηση να την πληροφορηθούν όλοι οι έλληνες.

Υ.Γ.: Δεν κάνουμε διαφήμιση αλλά νομίζω ότι άξιζε να το δημοσιεύσουμε …
http://trikalagr.blogspot.com

Ο πελάτης είναι βασιλιάς; Όχι πλέον!

 Όχι πια, τα νέα καταναλωτικά ήθη τον μετατρέπουν σε συνεργάτη χωρίς αμοιβή. Για παράδειγμα, μπορεί να εκδώσει μόνος του μέσω ίντερνετ εισιτήριο και ο κατάλογος γίνεται όλο και πιο μακρύς.Η Σβένια έχει αποφασίσει να αγοράσει ένα δώρο για τη μητέρα της. Κατά πάσα πιθανότητα ένα ύφασμα. Για το λόγο αυτό επισκέπτεται το IKEA. Το μεγάλο πολυκατάστημα διαθέτει πολύ λίγους πωλητές. Η Σβένια ξεκινάει τη βόλτα της από την καφετέρια. Καταρχάς χρειάζεται έναν δυνατό καφέ, τον οποίο φυσικά φτιάχνει και σερβίρει μόνη της. Αυτή εντωμεταξύ έχει γίνει μια πάγια συνήθεια πολλών εστιατορίων. Η λεγόμενη αυτοεξυπηρέτηση, συνεχίζεται όμως και στα υπόλοιπα τμήματα του καταστήματος.Η Σβένια έχει ψάξει προσεκτικά τα υφάσματα και έχει καταλήξει στο τι θέλει να αγοράσει. Μέχρι να φθάσει όμως στην έξοδο στο μεγάλο καρότσι της έχει στοιβάξει κάμποσα ακόμα μικροπράγματα για το σπίτι. Δεν είναι πολλά και έτσι μπορεί να περάσει από το ταμείο που δεν έχει ταμία. Στη θέση του υπαλλήλου βρίσκεται ένα μηχάνημα. Αν κανείς αγοράσει μέχρι 15 αντικείμενα μπορεί να περάσει από το συγκεκριμένο ταμείο και να σκανάρει μόνος του τα πράγματα που αγόρασε. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι υπάλληλοι που επιβλέπουν και βοηθούν όσους δεν έχουν εμπειρία με αυτό τον τρόπο πληρωμής. Η Κάτια είναι μια από αυτές τις υπαλλήλους:

«Δεν είναι απλό πράγμα να κάθεσαι σε αυτό το ταμείο. Δεν είναι μόνο να κάνεις κλικ,κλικ, πάνω στα πράγματα. Πρέπει να παρακολουθείς τί γίνεται γύρω-γύρω και στα διπλανά ταμεια. Μετά από δύο-τρεις ώρες κουράζομαι και λέω σε κανέναν συνάδελφο να με αντικαταστήσει, γιατί διαφορετικά αρχίζεις και γίνεσαι επιθετικός»

Κινδυνεύουν θέσεις εργασίαςΗ Σβένια τελειώνει τα ψώνια της στο ΙΚΕΑ, αλλά πριν στείλει το πακέτο στη μητέρα της θα πρέπει πρώτα να περάσει από το σουπερμάρκετ και να αγοράσει κάποια πράγματα. Πάει στο REAL. Στα 320 υποκαταστήματα που διαθέτει το συγκεκριμένο σουπερμάρκετ, υπάρχουν 70 ταμεία αυτοεξυπηρέτησης. Μια ταμίας είναι υπεύθυνη για τέσσερα ταμεία αυτοεξυπηρέτησης. Αντίθετα από ότι στο ΙΚΕΑ εδώ μπορεί να αγοράσει κανείς όσα προϊόντα θέλει και να τα σκανάρει μόνος του.

Η διαδικασία της αυτοεξυπηρέτησης όμως βάζει σε κίνδυνο θέσεις εργασίας, όπως εξηγεί ο Φραντζ Χάινριχ από το συμβούλιο των εργαζομένων στο REAL. Όχι μόνο μπορεί να καταργηθούν θέσεις εργασίας αλλά και να υποβαθμιστούν επαγγέλματα. Για παράδειγμα, ο ταμίας θα μετατραπεί σε απλό πωλητή, ο οποίος βοηθάει τον πελάτη στο να πληρώσει και να συσκευάσει τα πράγματα. Οι πωλητές όμως πληρώνονται λιγότερο από ότι οι ταμίες και αυτό φυσικά συμφέρει τις επιχειρήσεις:

«Η δουλειά τους σιγά – σιγά δεν έχει πια σχέση με τη δουλειά του ταμία. Συσκευάζει, σκανάρει, βοηθάει τον πελάτη να τα συγκεντρώσει. Και μετά ο πελάτης πάει σε αυτόματο μηχάνημα για να πληρώσει με χρήματα ή με κάρτα. Έτσι καταργείται το επάγγελμα του ταμία».

Η Σβένια έχει τελειώσει τα ψώνια της. Δεν της απομένει παρά να περάσει από το ταχυδρομείο για να στείλει ένα πακέτο. Υπάρχουν 2.500 σταθμοί αυτοεξυπηρέτησης των γερμανικών ταχυδρομείων. Αναβάλλει όμως την αποστολή. Προτιμά να πάει την επόμενη ημέρα να το παραδώσει σε έναν κανονικό άνθρωπο και όχι πια σε μια μηχανή!

Svenja Pelzel / Μαρία Ρηγούτσου
Επιμέλεια Σύνταξης Ειρήνη Αναστασοπούλου

Τώρα πια η πτώχευση;

Για όσους δεν κατάλαβαν τι ακριβώς μας προέκυψε στη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα το πούμε όσο πιο απλά γίνεται: Διασώσαμε, προς το παρόν, το δικαίωμα της ψήφου, αλλά βρισκόμαστε ήδη σε διαδικασία ελεγχόμενης πτώχευσης. Δημιουργείται μία Ευρώπη πολλών ταχυτήτων και εμείς είμαστε σίγουρα στην τελευταία. Με το ίδιο ευρώ; Ιδού το ερώτημα...

Είναι γνωστό ότι τα ελληνικά ομόλογα γίνονται αποδεκτά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα περίπου στο 75% της αξίας τους. Αν γίνουν οριστικά δεκτές οι προτάσεις της Συνόδου, τότε τα νέα ομόλογα που θα εκδοθούν στο μέλλον θα ενσωματώνουν αυτό το ποσοστό «κινδύνου».

Με άλλα λόγια, τα ελληνικά ομόλογα θα έχουν μεγαλύτερο κόστος από τα αντίστοιχα γερμανικά. Δηλαδή, η κρίση παγιώνεται και αποκτά μόνιμη στέγη στην Αθήνα. Το κόστος αυτό θα το επωμιστούν οι ελληνικές τράπεζες, επειδή είναι φορτωμένες με ελληνικά ομόλογα.  Οι τράπεζες, με τη σειρά τους, θα το μετακυλήσουν στους πελάτες τους. Κι εδώ αρχίζουν και δημιουργούνται ερωτήματα. Όπως, για παράδειγμα, πόσο ανταγωνιστικές μπορούν να είναι οι ελληνικές τράπεζες, όταν θα είναι ακριβότερες στα προϊόντα τους από τις τράπεζες της Βόρειας Ευρώπης. Ή πόσα επιπλέον κεφάλαια χρειάζονται οι ελληνικές τράπεζες για να καλύψουν τις ζημίες τους από τα ελληνικά ομόλογα που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους, όταν αυτά θα έχουν χάσει (ή έχουν ήδη χάσει) αυτόματα το 25% της αξίας τους.

Υπό αυτές τις συνθήκες είναι αμφίβολο αν μπορούμε να συμβιώσουμε με τους φίλτατους ισχυρούς μας συνεταίρους υπό την ίδια σκέπη και με το ίδιο κοινό νόμισμα. Το κόστος της συμβίωσης θα είναι τεράστιο, αν όχι δυσβάστακτο και θα αποτελεί μία μόνιμη απειλή για την ανάπτυξη.

Οι Γερμανοί επιδιώκουν μία Ευρώπη που θα εξυπηρετεί απόλυτα τα δικά τους συμφέροντα, όπως αυτοί τα αντιλαμβάνονται. Ο νέος αυτός σχεδιασμός, όμως, δεν εξυπηρετεί την  Ευρώπη. Αποτελεί νάρκη στα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Είναι μία κοντόφθαλμη λογική που ανατρέπει πλήρως όλα όσα έχουν επιτευχθεί μέχρι σήμερα.

Στο όνομα της τιμωρίας των πτωχών δημιουργούνται τείχη που δύσκολα θα προσπελασθούν στο μέλλον. Η ρήξη είναι προ των πυλών με ανυπολόγιστες πολιτικές και οικονομικές συνέπειες.

Μπορεί ο κ. Παπανδρέου να δηλώνει ότι αποφύγαμε τα χειρότερα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τελειώσαμε με το θέμα της  ψήφου. Δεν υπάρχει κάποια διαβεβαίωση ότι το θέμα αυτό δεν θα επανέλθει σε έξι ή δώδεκα μήνες.

Ποιο είναι το μέλλον; Δεν το ξέρουμε, όπως δεν ξέρουμε αν τελικά το χειρότερο σενάριο είναι εντός ή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι είναι ότι η Ευρώπη έχει ήδη μπει σε περιπέτειες…

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr


Πηγή:www.capital.gr

Πρώτη η Ελλάδα στην ΕΕ στις κινεζικές «μαϊμούδες»..

.Την πρώτη θέση κατέλαβε πέρυσι η Ελλάδα μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη δέσμευση των προϊόντων«μαϊμούδων», τα περισσότερα από τα οποία είναι κινεζικής προέλευσης. Ο ετήσιος τζίρος του παρεμπορίου στην Ελλάδα εκτιμάται στα 20 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 9 δισ. αφορούν τις κινεζικές «μαϊμούδες». Ειδικότερα, σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για «την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας από τα τελωνεία της ΕΕ», η Ελλάδα στη διάρκεια του 2009 δέσμευσε 21.990.722 τεμάχια προϊόντων απομιμήσεων και κατέλαβε την πρώτη θέση στον αντίστοιχο πίνακα μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ. Στην επόμενη θέση βρέθηκε η Ολλανδία, με κατασχεμένα 17,9 εκατ. αντικείμενα, η Ιταλία με 12,9 εκατ. και η Βουλγαρία με 11,3 εκατ. Επίσης οι τελωνειακές αρχές παρενέβησαν σε 253 υποθέσεις, γεγονός που όπως επισημαίνει η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) η σχέση ανάμεσα σε αυτά τα δύο μεγέθη αναδεικνύει τον «εξαιρετικά δυναμικό χαρακτήρα της εισροής προϊόντων απομιμήσεων από τα ελληνικά λιμάνια». Από τις «μαϊμούδες» που κατασχέθηκαν στην ΕΕ το 64,4% προέρχεται από την Κίνα, το 14,6% από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το 4,5% από την Αίγυπτο και το 4,1% από την Κύπρο. Οπως επισημαίνεται, τα δίκτυα διακίνησης προϊόντων απομιμήσεων είναι διεθνικά, αλληλεπικαλύπτονται και με άλλες παράνομες δραστηριότητες, είναι διαρκώς εξελισσόμενα, λόγω της αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών και εκμεταλλεύονται τα διάφορα ελεγκτικά κενά που εμφανίζονται σε κάθε χώρα. Ετσι στην Ελλάδα, τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης φαίνεται ότι συνιστούν τα κύρια κέντρα διακίνησης, ενώ τα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας είναι οι πρώτοι υποδοχείς των φορτίων, κυρίως, από την Ιταλία. Και κατά τον πρόεδρο της ΕΣΕΕ κ. Β. Κορκίδη «η λύση πρέπει να αναζητηθεί σε δύο επίπεδα: πρώτον, να βελτιωθούν περαιτέρω οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, ιδίως στα μεγάλα λιμάνια, για να αυξηθεί ο αριθμός των δεσμευόμενων προϊόντων, και δεύτερον, να προωθηθούν διεθνείς συνεργασίες για την αντιμετώπιση του φαινομένου στη γενική του διάσταση». Και από την άλλη πλευρά, πρέπει να προωθηθούν άμεσα εκστρατείες ενημέρωσης των καταναλωτών για τους κινδύνους που ενέχουν τα προϊόντα απομιμήσεων, αλλά και για τις αρνητικές συνέπειες που έχει το παρεμπόριο για την ελληνική αγορά και την απασχόληση.


Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=16&artId=362647&dt=23/10/2010#ixzz13Dia1yhL

Αγροτικά προϊόντα και υπεραποδόσεις. Ποιο το μελλον?

Τα τελευταία 40 χρόνια η καλλιεργήσιμη γη, απόρροια της αστικοποίησης των πληθυσμών και των κατασκευαστικών έργων που τη συνοδεύουν, μειώνεται συνεχώς. Την ίδια ώρα στις αναπτυσσόμενες χώρες ο πληθυσμός εκτιμάται ότι θα αυξηθεί περισσότερο από 70% ως το 2050, ενώ η αστικοποίηση των πληθυσμών θα οδηγήσει στην αύξηση της ζήτησης για αγροτικά προϊόντα, αλλά και στην περαιτέρω μείωση της καλλιεργήσιμης γης. Καθώς όμως η διαθεσιμότητα της καλλιεργήσιμης γης επηρεάζει την προσφορά των αγροτικών προϊόντων, τα μαντάτα από τον τομέα αυτόν παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον:

Μεγάλες ελεύθερες εκτάσεις, π.χ., στο βόρειο και στο δυτικό τμήμα της Κίνας έχουν πλέον ερημοποιηθεί, αναφέρουν οι ειδικοί της ΒlackRock. Στη Ρωσία μεγάλες περιοχές είναι είτε βραχώδεις είτε σκεπασμένες από χιόνι για αρκετό διάστημα κάθε χρόνο. Επιπλέον οι υποδομές σε περιοχές με υψηλό δυναμικό αγροτικής παραγωγής παραμένουν εξαιρετικά φτωχές, ενώ στη Βραζιλία το μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργήσιμης γης είναι μέρος του δάσους του Αμαζονίου, μιας περιοχής που έχει γίνει στόχος των καλλιεργητών και στο παρελθόν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην ΕΕ μεγάλο ποσοστό των ελεύθερων εκτάσεων έχει αποκτήσει αστικά χαρακτηριστικά, περιορίζοντας έτσι τις περιοχές που θα μπορούσαν ενδεχομένως να υποστηρίξουν μιαν αυξημένη αγροτική παραγωγή.

Τα τελευταία γεγονότα, π.χ., στην αγορά των σιτηρών υπογραμμίζουν τα μακροπρόθεσμα προβλήματα που σχετίζονται με την επάρκεια των τροφίμων, τα οποία με τη σειρά τους επηρεάζουν σημαντικά άλλα αγροτικά προϊόντα. Κάθε αύξηση των σιτοπαραγωγικών εκτάσεων αποβαίνει σε βάρος της παραγωγής σόγιας ή καλαμποκιού, δύο προϊόντων όπου και τα αποθέματα εμφανίζονται πολύ χαμηλά.

Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να λειτουργήσει πάλι ως καταλύτης στην περαιτέρω αύξηση της τιμής του καλαμποκιού ή της σόγιας, γεγονός που θα είχε θετική επίδραση στην τιμή του φοινικέλαιου. Από την άλλη πλευρά, οι κυβερνήσεις θα ενισχύσουν μεσοπρόθεσμα την παγκόσμια παραγωγή βιοκαυσίμων, ενώ είναι πιθανό να αυξηθούν και οι τιμές των λιπασμάτων, καθώς θα υπάρχει μεγαλύτερη εντατικοποίηση ορισμένων καλλιεργειών υψηλής απόδοσης. Το κλίμα που διαμορφώνεται εξάλλου ευνοεί την κινητικότητα στον κλάδο αγροτικής παραγωγής, καθώς η πολυδιάσπαση του χώρου δίνει τη δυνατότητα στις μεγάλες επιχειρήσεις να βλέπουν με θετικό μάτι εξαγορές εταιρειών παραγωγής λιπασμάτων.

Οι αυξήσεις στα αγροτικά προϊόντα ενδέχεται λοιπόν να αποτελούν μέρος μιας πιο μακροπρόθεσμης διαδικασίας, στο τέλος της οποίας οι τιμές θα ισορροπήσουν σε υψηλότερα επίπεδα, κάτι που έχει λάβει χώρα ήδη στα μέταλλα και στην ενέργεια, ενώ για τους ειδικούς της ΒlackRock ο αγροτικός κλάδος εισέρχεται θεωρητικά σε μια φάση υπεραπόδοσης.

mantik@tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=72&artid=358809&dt=06/10/2010#ixzz11bEqcEu5

Ασπίς Πρόνοια Διορίστηκε προσωρινός εκκαθαριστής για την εταιρεία

  Προσωρινός εκκαθαριστής ασφαλιστικής εκκαθαρίσεως των εταιρειών «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ AΕΓΑ» και «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΕΑΖ» διορίστηκε ο κ. Χρήστος Μπάρκας, Ορκωτός Ελεγκτής – Λογιστής, σύμφωνα με γνωστοποίηση του επόπτη εκκαθάρισης των δυο εταιριών, κ. Κωνσταντίνου Βλαχογιάννη προς την ΕΠΕΙΑ.

Η εκδίκαση της σχετικής αιτήσεως έχει ορισθεί κατά προτίμηση την 4.4.2011 ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Εκουσίας Δικαιοδοσίας PB-14).

Οι ασφαλισμένοι και ο οιοσδήποτε ενδιαφερόμενος δύναται να επικοινωνεί με τον ανωτέρω εκκαθαριστή στα τηλέφωνα: 210 6180620, 210 6180691 και 210 6180647 στην έδρα των Εταιρειών Κηφισίας αρ. 62, Μαρούσι.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artId=358656&dt=05/10/2010#ixzz11WPwomCT

Η ΕΕ μαλώνει την Ελλάδα για τις πολυεθνικές αλυσίδες

Με δελτίο τύπου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από την Ελλάδα (μαζί με τη Γερμανία και Βέλγιο) την άρση των διατάξεων που εισάγουν διακρίσεις όσον αφορά τα μερίσματα που καταβάλλονται από τις θυγατρικές στις μητρικές εταιρίες του εξωτερικού. Η Επιτροπή απέστειλε επίσημο αίτημα στην Ελλάδα με τη μορφή «αιτιολογημένης γνώμης», που αποτελεί το δεύτερο στάδιο της διαδικασίας παράβασης πριν από την παραπομπή στο ΔΕΚ. Υπενθυμίζουμε ότι δημοσιεύματα έχουν αναφέρει ότι η κυβέρνηση μελετά τη λήψη διορθωτικών μέτρων όσον αφορά τη φορολογία των επιχειρήσεων (πιθανόν να περιλαμβάνονται στο προσχέδιο του προϋπολογισμού τον Οκτώβριο), τα οποία πιθανόν να προβλέπουν χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή για τις εταιρείες με σημαντικές δραστηριότητες εκτός Ελλάδος.

Οι πολυθενικές αλυσίδες στην Ελλάδα που έχουν ακριβότερα τα προιόντα τους όσο τα έχουν οι μητρικές αλυσίδες στην Ευρώπη, αυτό δεν πειράζει την Κομισιόν. Την πειραξε όμως που η Ελλάδα τους φορολογεί τα μερίσαμτα που στέλνουν οι ξένες μεγάλες αλυσίδες στις μητικές εταιρίες και γι΄αυτό μας μαλώνει.

Θυμίζουμε ότι όλες αυτές οι μεγάλες λιανεμπορικές αλυσίδες μπήκαν στην Ελλάδα επί Σημίτη με ευνοικό νόμο, για εργασιακά ( καθιέρωση part time μισθού και σαφαλίστρου) και τώρα σφίζουν από παράνομους και ανασφάλιστους αλλοδαπούς.