Kαστοριάδης - Υστερόγραφο στην ασημαντότητα...

Απ ' όλα τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου κόσμου - κρίσεις, αντιφάσεις, αντιθέσεις, τομές -, εκείνο που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η ασημαντότητα.
Ας πάρουμε τη διαμάχη ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά. Στις ημέρες μας έχει χάσει το νόημα της. ' Οχι επειδή δεν υπάρχει υλικό, για να τροφοδοτηθεί μια πολιτική διαμάχη, και μάλιστα μια πολύ σοβαρή διαμάχη. Αλλά επειδή τόσο η Δεξιά όσο και η Αριστερά, λίγο έως πολύ, λένε τα ίδια πράγματα.
Στη Γαλλία το 1983 οι Σοσιαλιστές ακολούθησαν κάποια πολιτική. Μετά, ήρθε η Δεξιά με τον Μπαλλαντύρ και ακολούθησε την ίδια πολιτική. Μετά, ξανάρθαν οι Σοσιαλιστές με τον Μπερεγκοβουά και συνέχισαν την ίδια πολιτική. Μετά, ξανά η Δεξιά με τον Μπαλλαντύρ και ξανά η ίδια πολιτική. Μετά, ο Σιράκ κέρδισε τις εκλογές λέγοντας « εγώ θα κάνω κάτι άλλο » και, τελικά, έκανε κι αυτός τα ίδια.

Ένα στριπτίζ για την Ελλάδα

Φαίνεται σαν ψέμα σχεδόν, αλλά πέρασαν σχεδόν τέσσερα χρόνια από εκείνη την μέρα στο Καστελόριζο. Μοιάζει ψέμα καθ ότι σε ένα τόσο μικρό ιστορικό διάστημα όπως είναι μια τετραετία διεπράχθη το μεγαλύτερο Νεοφιλελεύθερο οικονομικό έγκλημα-πείραμα του  σε σύγχρονη δυτική κοινωνία. Δεχθήκαμε απανωτά χτυπήματα ως κοινωνία. Και η αλήθεια είναι πως κάποια απ αυτά μας τα έδωσε η άρχουσα τάξη. Τα περισσότερα αναλάβαμε με ευχαρίστηση να τα ρίξουμε ο ένας στον άλλον. Το σχέδιο δούλεψε.
 Ξαφνικά μετά από την στιγμή που ο πιο γελοίος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης μας ανακοίνωσε ότι μπαίνουμε στη μνημονιακή εποχή, ξεκίνησε ένα απίστευτα ταχύ στριπτίζ της ψυχοσύνθεσης του μέσου Έλληνα. Μιμούμενος τους τραγικούς πολιτικάντηδες που πρώτοι άνοιξαν το δρόμο της αποκτηνοποίησης, τα πράγματα στην Ελληνική κοινωνία δείχνουν να έχουν εκτροχιαστεί.

Κοινωνία και πολιτικά κόμματα

Του Παντελή Κωνστα­ντινάκου*

Η ελληνική κοινωνική πραγματικότητα τα τελευταία χρόνια της μνημονιακής εξάρτησης παρουσιάζει αξιοσημείωτο επιστημονικό ενδιαφέρον, αφού η έντονη ανθρωπιστική-κοινωνικοοικονομική κατάρρευση των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων είναι πρωτοφανής σε παγκόσμιο επίπεδο. Το «δόγμα του σοκ» της Κλάιν αποτέλεσε την προφητική ερμηνεία της «πειραματικής» εφαρμογής μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής, σε κοινωνίες–κράτη ειδικού ενδιαφέροντος, με τα αποτελέσματα να τη δικαιώνουν. Τώρα στη χώρα μας εφαρμόζεται σε πλήρη και πραγματικό χρόνο η οριστική μορφή μιας ανάλογης πολιτικής, με τη σημαντική διαφορά ότι παραπέμπει σε κοινωνία με δομικά χαρακτηριστικά εξαρτημένης επαρχίας μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής οντότητας–κράτους.

Στα έδρανα των αθλίων

Tα πανεπιστήμια στην Ελλάδαείναι πολλά. Συνολικά υπάρχουν 21 ΑΕΙ και 16 ΑΤΕΙ. Από αυτά, αυτή τη στιγμή, μόνο δύο κρατούν τις πόρτες τους κλειστές για τους φοιτητές, υποστηρίζοντας ότι υφίστανται τις περισσότερες μειώσεις στο διοικητικό προσωπικό. Το Καποδιστριακό της Αθήνας και το Μετσόβιο Πολυτεχνείο αντιστέκονται σθεναρά με πρωταγωνιστή τον τηλεοπτικό σταρ και «δραματουργό» Θεοδόση Πελεγρίνη, πρύτανη του ΕΚΠΑ.
 Αν έχουν δίκιο ή όχι, καθόλου δεν με αφορά. Συμμερίζομαι την απελπισία του υπαλλήλου που θα χάσει τη δουλειά του, όπως ακριβώς θα αισθανόμουν για κάποιο φιλικό ή συγγενικό μου πρόσωπο. Από την άλλη όμως, πόση σημασία έχει τι αισθάνεται ο κάθε πολίτης για τυχόν αδικία του συνανθρώπου του. Έτσι διοικούνται οι πολιτείες;

Το βίντεο που πρέπει να δούμε όλοι.

Σε ποιον ανήκει η ντροπή;

Πρωί στο Μεταξουργείο. Πωλητές λαϊκών αγορών μοιράζουν δωρεάν τρόφιμα. Διαμαρτύρονται για τις αλλαγές στο καθεστώς αδειοδότησης.  Εκατοντάδες άνθρωποι συνωστίστηκαν για λίγα τρόφιμα. Έσπρωξαν και πάτησαν ο ένας τον άλλον, παρακάλεσαν. Και οι εικόνες το δείχνουν καθαρά: δεν είναι η ευκαιρία για το δωρεάν. Είναι η ανάγκη. Και κάτι ακόμα: η αγωνία και η πείνα γίνονται πλέον μέσο επικοινωνιακής καμπάνιας. Οι εικόνες είναι τόσο δυνατές που τις παρακολουθείς, καταναλώνοντας και το μήνυμα που μεταφέρει αυτός που τις προκαλεί.

Πώς γίνεται και ο αμύθητος πλούτος συνυπάρχει με την τεράστια φτώχεια

Μία διαφορετική πτυχή της κρίσης φέρνει στο φως η οικονομολόγος και ευρωβουλευτής Ινέσε Βαϊντέρε από τη Λετονία: Τις επιπτώσεις για τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα.
Σε έκθεσή της, που εγκρίθηκε με μεγάλη πλειοψηφία από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Ινέσε Βαϊντέρε αξιολογεί πολυάριθμες διεθνείς συνθήκες και επιστημονικές μελέτες και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η χρηματοπιστωτική κρίση «αναπαράγει τον εαυτό της», καθώς υπονομεύει την κοινωνική συνοχή και στερεί από τις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού ευκαιρίες και δυνατότητες για να ξεπεράσουν την κρίση.

Το χωριό των 40 υπουργών

Έκατσα με υπομονή και κατέγραψα όλους τους βουλευτές που έχουν εκλεγεί στην 'Α Αθηνών, από το 1990 μέχρι σήμερα. Πέρασαν 23 χρόνια και 9 εκλογικές αναμετρήσεις για να εκλεγούν 70 διαφορετικοί βουλευτές, άλλοι έκαναν ένα μικρό πέρασμα και άλλοι παρέμειναν για πολλά χρόνια στα έδρανα της πιο περιζήτητης εκλογικής περιφέρειας της χώρας.
Αφού, λοιπόν, είχα τα ονόματά τους, το επόμενο βήμα ήταν να μελετήσω τα βιογραφικά τους, ήθελα να απαντήσω στο εξής απλό ερώτημα, πόσοι από τους βουλευτές της 'Α Αθηνών κατέλαβαν σημαντικά αξιώματα (πρωθυπουργοί, υπουργοί, αρχηγοί κομμάτων και πρόεδροι της Βουλής) και πόσοι ασχολήθηκαν με τους πολίτες που τους εξέλεξαν και τα προβλήματά τους. Γιατί;

Η φενάκη του οριστικού

Από την ημέρα που επέστρεψα στην Ελλάδα, μου γεννήθηκε μια φρικτή υποψία. Όσο πιο ανόητες οι δηλώσεις που κάνεις, τόσο πιο θετικά τις υποδέχονται. Όσο πιο άσχετα, άστοχα και ανεύθυνα τα σχόλιά σου, τόσο περισσότερο αποτελούν αφορμή για μηρυκαστική επεξεργασία διαφόρων αναλυτών, ειδικών και διανοουμένων.
Εάν μου είχαν μείνει ελάχιστες επιφυλάξεις για τη βασιμότητα της υποψίας, διαλύθηκαν εντελώς με όσα άκουσα να λέγονται τις τελευταίες ημέρες για το πάθημα της Κύπρου. Όχι μόνο ο εύκολος λαϊκισμός αλλά κάτι βαθύτερο –ο εφησυχασμός των οριστικών λύσεων– τραντάχτηκε από τα θεμέλια, τις τελευταίες ημέρες.

Υποτίθεται ότι τιμούμε επέτειο απελευθερώσεως...

Με την παραδοσιακή, πλέον, μικροένταση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Συντάγματος η μαθητική παρέλαση των Αθηνών, χωρίς μάλιστα την παρουσία του υπουργού Παιδείας.
Οι αστυνομικοί ήταν περισσότεροι από τους μαθητές που παρήλασαν, ενώ ακόμα και οι οικογένειές τους έπρεπε να περιμένουν, με τις φωτογραφικές μηχανές ανά χείρας, μακριά από την εξέδρα των επισήμων. Μία αμήχανη εικόνα.

Ο εργατολόγος που έγινε πλούσιος από τους φτωχούς

Ενας από τους υποστηρικτές του κ. Αλ. Τσίπρα όταν άκουσε την εισαγγελική εντολή για διενέργεια οικονομικού ελέγχου στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, δικηγόρο-εργατολόγο κ. Αλ. Μητρόπουλο είπε: «Να ένα παράδειγμα πώς μπορεί κάποιος να γίνει πλούσιος εκμεταλλευόμενος τη μιζέρια και τη φτώχεια των πολλών». Ο περί ου ο λόγος αριστερών φρονημάτων πολιτικός δεν θέλησε περισσότερο να σχολιάσει το γεγονός, παρά μόνο θυμήθηκε ότι οι παλαιοί συνδικαλιστές του (τότε) Συνασπισμού όχι μόνο δεν ήθελαν να έχουν οποιαδήποτε επαφή με τον κ. Μητρόπουλο – και τη «βιομηχανία προσφυγών συμβασιούχων στη Δικαιοσύνη που αντιπροσώπευε» (όπως τη χαρακτήρισαν) – αλλά πολλές φορές ήρθαν και σε ευθεία σύγκρουση μαζί του.

Κλείσε και εσύ έναν δρόμο. Παραγράφεται

Το υπουργείο Ανάπτυξης κατέθεσε ένα νομοσχέδιο με τον βαρύγδουπο τίτλο «Κατεπείγουσες ρυθμίσεις για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας». Για πράξεις νομοθετικού περιεχομένου πρόκειται, αλλά, τέλος πάντων, κρατάμε μόνο τον τίτλο και αλλάζουμε υπουργείο, πηγαίνουμε στο Δικαιοσύνης. Το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει τόσο χιούμορ που του μένει και περίσσευμα πάνω από το γκρίζο των δικαστηρίων και το μαύρο των φυλακών. Μέσα, λοιπόν, στο νομοσχέδιο με τις ρυθμίσεις που περιμένει η ανάπτυξη για να έρθει, κατέθεσε μία τροπολογία. Αναπτυξιακή; Ναι, αρκεί να φυτέψεις τη φαιδρά πορτοκαλέα.

Χρυσή Αυγή : Τους πληρώνουμε και έξοδα διαμονής στην πόλη τους !

Την ώρα που η Χρυσή Αυγή επιχειρεί να περάσει ένα αντισυστημικό προφίλ, οι βουλευτές του κόμματος Χ.Α. απολαμβάνουν όσα προνόμια απολαμβάνουν και οι βουλευτές των άλλων κομμάτων και μάλιστα «εντός έδρας», αφού η Βουλή των Ελλήνων πληρώνει για τη διαμονή του βουλευτή Μαγνησίας Παναγιώτη Ηλιόπουλου… διαμονή σε ξενοδοχείο -και μάλιστα πεντάστερο- όπως είναι το Valis στην Αγριά.

Vivir la utopia (Ζωντας την ουτοπια)

Οι «από δω» κι οι «από κει»

Ας μη γελιόμαστε, ο νέος ελληνικός διχασμός έχει συντελεστεί πλέον. Είναι φανερό σε κάθε είδηση μεγάλη ή μικρή, σε κάθε γεγονός σημαντικό ή ασήμαντο. Τα νεύρα είναι τεντωμένα τσίτα και η κατάσταση εκρηκτική.
Μόνο που ο νέος Διχασμός έχει ένα πολύ διαφορετικό κεντρικό χαρακτηριστικό σε σχέση με τους προηγούμενους. Παλιά υπήρχαν συγκεκριμένα ξεκάθαρα δίπολα γύρω από πρόσωπα ή κόμματα τα οποία και πλακώνονταν μεταξύ τους, με σκοπό την κατάληψη της εξουσίας από τον έναν ή τον άλλον πόλο.

Η ελεούσα αριστερά και οι μετανάστες

Χωρίς να υποτιμώ την έμπρακτη αλληλλεγγύη ανθρώπων και συλλογικοτήτων της αριστεράς και του αναρχικού χώρου στους μετανάστες δεν εκπλήσσομαι από την εκκωφαντική σιωπή της επίσημης αριστεράς, των κομμάτων, των οργανώσεων απέναντι στο ναζιστικό πογκρόμ που εξελίσσεται αυτές τις μέρες. Μπάτσοι σε επιχειρήσεις σκούπα, χρυσαυγίτες με μαχαίρια, δημοσιογράφοι στα κάγκελα και το επίσημο κράτος να εξαγγέλει στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και από την άλλη ο σύριζα, η ανταρσύα στην καλύτερη περίπτωση να γλύφουν τις άφθαρτες ξύλινες αριστερές καραμέλες: "οι μετανάστες είναι...", "ο λαός δεν ξεχνά, ..." (το κκε και η δημάρ δεν περίμενα να κάνουν κάτι έτσι κι αλλιώς).