Ο μύθος του ανίκανου πολίτη

Η εικόνα του ανίκανου, αμόρφωτου, αδιάφορου, ανενημέρωτου πολίτη ακόμη και του «πολιτικά ανώριμου» ο οποίος δρα με γνώμονα τα πάθη του και τα ιδιοτελή συμφέροντά του, για ολόκληρους αιώνες συνόδευσε πιστά την ανάπτυξη των πολιτικών συστημάτων. Η απεικόνιση του πολιτικά ανάξιου μέσου πολίτη, υπήρξε ιστορικά αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους ηγεμόνες. Αρχικά για να αποτραπεί η επέκταση του δικαιώματος ψήφου (στις γυναίκες, στη νότια Αφρική κ.ο.κ) και, στη συνέχεια, για να παρεμποδιστεί το αίτημα για μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στα πολιτικά δρώμενα.

Εσείς από που θα πάτε στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης ;

Την Κυριακή 23/11/2014, εορτάστηκε με τις απαραίτητες τιμές η επέτειος της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου από την Περιφέρεια , τον δήμο , αντιπροσωπεία πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας και του κλήρου.
Την Κυριακή 7/12/2014 , θα εορταστεί με τις ανάλογες τιμές και από την Επιτροπή Περιοχής Στερεάς και Εύβοιας του ΚΚΕ  ,  την Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας ( Π.Ε.Α.Ε.Α. – Δ.Σ.Ε. )
Βίοι παράλληλοι , ακόμη και σε μια από τις πιο ένδοξες σελίδες της σύγχρονης  ιστορίας , με τους  «άρχοντές» μας να δείχνουν κολλημένοι , 62 χρόνια τώρα.
Στο ίδιο «ενωτικό» μήκος κύματος και η «καλαίσθητη» ταμπέλα στην είσοδο του δημαρχείου Λαμίας , που οδηγεί στο μουσείο Εθνικής Αντίστασης, δείχνει προς δυο κατευθύνσεις.
Λες και δεν πρέπει ποτέ να συναντηθούν μεταξύ τους..
Εσείς από πού θα πάτε ;

Ενεργοποιήθηκε το ρήγμα της Αμφίπολης με τους απανωτούς σεισμούς !

Δυο ισχυρές σεισμικές δονήσεις σημειώθηκαν χτες το βράδυ, και συγκλόνισαν την Αθήνα που την είχε πέσει για ύπνο. Οι σεισμοί ήταν επιφανειακοί, όπως είναι και οι σύγχρονοι Έλληνες. Οι σεισμολόγοι αναμένουν νέο σεισμό, ο οποίος θα ισοπεδώσει τα πάντα και θα δώσει τεράστιες ευκαιρίες για ανάπτυξη, αφού στην Ελλάδα την ανάπτυξη την μετράμε με τούβλα.
Αρχικά, οι σεισμολόγοι πίστεψαν πως οι σεισμοί οφείλονταν στις μαλακίες που έλεγε ο Ανδρέας Λοβέρδος στην τηλεόραση, ενώ δεν ήταν λίγοι αυτοί που πίστεψαν πως το Πολυτεχνείο ζει.
Το επίκεντρο των σεισμών εντοπίζεται στην Εύβοια αλλά οι σεισμολόγοι ανησυχούν επειδή ενεργοποιήθηκε το ρήγμα της Αμφίπολης.
Σύμφωνα με τους σεισμολόγους, οι ανασκαφές στην Αμφίπολη ενεργοποίησαν το ρήγμα, το οποίο θα δώσει μεγάλους σεισμούς τα επόμενα χρόνια, με αποτέλεσμα να έρθουν όλοι οι αρχαίοι σκελετοί στην επιφάνεια και να γίνει η χώρα ένα απέραντο νεκροταφείο.

Ο ηγέτης, οι Τουπαμάρος και ο Κήπος του Επίκουρου

Ο πρόεδρος της Ουρουγουάης, Χοσέ Μουχίκα, ο πιο ταπεινός πρόεδρος του κόσμου, μιλά ενώπιον εκπροσώπων από 139 χώρες στη Συνδιάσκεψη για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (Ρίο ντε Τζανέιρο, 20-22 Ιουνίου 2012), την έναρξη της οποίας κήρυξε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι-μουν.
Το βιντεάκι της ομιλίας του μας το πρότεινε ο φίλος μας, Μηνάς Δ. Κόκκινος, από τη Νάουσα. Το βρήκα και σας το αφιερώνω μαζί με μια πρόχειρη μετάφραση των λεγομένων του. Στον Επίκουρο αναφέρεται μετά τα πρώτα 4.30 λεπτά αλλά μιλάει για αποανάπτυξη και τοπικοποίηση από την αρχή ήδη. Γύρω στο 7ο λεπτό ξεσπαθώνει και κριτικάρει άγρια το καταναλωτικό μοντέλο θέτοντας την ανθρώπινη ευτυχία πάνω απ' όλα.

Οδηγίες του Επίκουρου για έναν φιλοσοφημένο τρόπο ζωής

Ο άνθρωπος που έχει διαφωτιστεί από την επικούρεια φιλοσοφία θα αποπειραθεί να κάνει τις επιλογές εκείνες που θα τον οδηγήσουν στην ηδονή ή όπως την ευχαρίστηση συναίσθημα οικείο και συμβατό με τη φύση του, ενώ από την άλλη θα αποφύγει όποια κατάσταση μπορεί να του προκαλέσει πόνο.
Με ποια κριτήρια, όμως, κάποιος μπορεί να κάνει τις κατάλληλες επιλογές; Ποιο είναι το καλό που εύκολα μπορεί να το κατακτήσει και πώς μπορεί να παρακάμψει ή ακόμα καλύτερα να αντιμετωπίσει το κακό; Ο Επίκουρος σε μία προσπάθεια να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, προβαίνει σε μία ταξινόμηση των επιθυμιών.

Πως αντιδρά κανείς , όταν σε δημόσιο, χώρο χτυπά κάποιος μια γυναίκα και πως το αντίθετο ;

Ένα κοινωνικό πείραμα που δείχνει την αντίδραση των ανθρώπων όταν βλέπουν ένα περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας σε δημόσιο χώρο.

 Πώς αντιδρούν οι περαστικοί όταν ο άνδρας κακοποιεί τη γυναίκα και τι γίνεται όταν συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο;

 

Υποθέστε ότι οι άνθρωποι ζουν για πάντα.

 Υποθέστε ότι οι άνθρωποι ζουν για πάντα. Κατά κάποιον περίεργο τρόπο, ο πληθυσμός κάθε πόλης χωρίζεται στα δύο: στους Υστερινούς και τους Τωρινούς.
Οι Υστερινοί ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει λόγος να βιαστούν να ξεκινήσουν μαθήματα στο πανεπιστήμιο, να μάθουν μια δεύτερη γλώσσα, να διαβάσουν Βολταίρο ή Νεύτωνα. να διεκδικήσουν προαγωγή στη δουλειά τους, να ερωτευτούν, να κάνουν οικογένεια. Για όλα αυτά τα πράγματα, τους περιμένει απεριόριστος χρόνος.
 Μέσα στην αιωνιότητα, είναι δυνατό να επιτευχθούν τα πάντα. Κατά συνέπεια, τα πάντα μπορούν να περιμένουν. Άλλωστε, οι βιαστικές αποφάσεις εγκυμονούν σφάλματα. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με τη λογική τους; Τους Υστερινούς τούς αναγνωρίζει κανείς σε κάθε κατάστημα και σε κάθε χώρο περιπάτου. Περπατούν με ήρεμο βηματισμό και φορούν φαρδιά, άνετα ρούχα. Απολαμβάνουν να διαβάζουν οποιοδήποτε περιοδικό βρεθεί ανοιχτό μπροστά τους, ή ν’ αλλάζουν τη διαρρύθμιση των επίπλων στα σπίτια τους, ή να αφήνονται σε μια συζήτηση, με τον ίδιο τρόπο που ένα φύλλο πέφτει από το δέντρο.

Το καλύτερο μάθημα ζωής μας δίνει ένας άνθρωπος "τρελός"...

Μεγάλες αλήθειες από έναν άνθρωπο που η κοινωνία κατέταξε .....
στους "τρελούς" και "περίεργους"


 

Θα βάλει κάποιος τέλος στο αίσχος των μαθητικών παρελάσεων;

Ένα σοβαρό ερώτημα βασανίζει όλο και περισσότερους δημοκρατικούς πολίτες στη χώρα μας.
Πότε, επιτέλους, θα βρεθεί ένας σοβαρός πρωθυπουργός να βάλει τέλος στο αίσχος των μαθητικών παρελάσεων;
Πότε θα σταματήσει αυτός ο αναχρονιστικός «στρατιωτικός» θεσμός που προσβάλει βάναυσα την προσωπικότητα και την ελευθερία των μαθητών;
Από την 25η Μαρτίου 1936 η μαθητική παρέλαση θεσπίζεται επίσημα από τον Μεταξά, ο οποίος σε λίγους μήνες κήρυξε δικτατορία. Τα ιστορικά αρχεία των εφημερίδων της εποχής αναφέρουν πως »πρώτα παρήλασαν τα σχολεία, αι οργανώσεις, οι τροχιοδρομικοί, αντιπροσωπεία χωρικών Μακεδόνων με τας εθνικάς των ενδυμασίας, οι παλαιοί πολεμισταί και ακολούθησε το στράτευμα».

Γιατί γίνονται οι πόλεμοι; - Paul Krugman

Εάν τα απολυταρχικά καθεστώτα μπαίνουν στον πειρασμό να κραδαίνουν τα σπαθιά τους όταν έχουν εσωτερικά κοινωνικά προβλήματα, σκεφτείτε τί μπορεί να συμβεί με τους ηγέτες της Κίνας όταν το οικονομικό θαύμα της χώρας φθάσει στο τέλος του…
Πέρασε ένας αιώνας από την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον οποίον τότε πολλοί είχαν χαρακτηρίσει «τον πόλεμο που θα έθετε τέλος σε όλους τους πολέμους». Δυστυχώς, οι πόλεμοι συνέχισαν να γίνονται. Φαίνεται ότι έχει έλθει η κατάλληλη ευκαιρία να αναρωτηθούμε το γιατί.

Στη χώρα των χρυσόβουλων

Σ’ ένα από τα σχολεία που επισκέφτηκε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος -για τον αγιασμό, με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς- εξέφρασε ένα παράπονο. Όπως είπε, το 15ο Δημοτικό Σχολείο, το γνωστό Μαράσλειο, έχει ανεγερθεί σε χώρο που έχει παραχωρήσει η Εκκλησία, αλλά «δυστυχώς, όμως, δεν βλέπω πουθενά μια πινακίδα που να δείχνει αυτή τη προσφορά».
Εκ πρώτης ο αρχιεπίσκοπος έχει απόλυτο δίκιο. Και ο προκάτοχός του, είχε το ίδιο παράπονο. Και αναφερόταν συχνά στο γεγονός ότι σε εκτάσεις της Εκκλησίας, έχουν κτιστεί πανεπιστήμια και νοσοκομεία. Εκείνο που όμως ο μακαριότατος δεν λέει είναι το πώς βρέθηκαν στην ιδιοκτησία της Εκκλησίας οι εκτάσεις αυτές και σε ποιες περιόδους.
Οι περιουσίες των μονών κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας προέρχονταν κυρίως από δωρεές και αυτό γινόταν για να μην πάρουν την περιουσία οι κατακτητές. Οι Τούρκοι τότε διεκδικούσαν και έπαιρναν τις περιουσίες των Ελλήνων, αλλά όχι της Εκκλησίας στην οποία έδειχναν απόλυτο σεβασμό.

Ο βλαχοδήμαρχος του Μαραθώνα!

Οι περισσότεροι Έλληνες έχουν μια περίεργη αίσθηση του χιούμορ· και για την ακρίβεια, δεν έχουν καμιά σχέση με το χιούμορ, αλλά με τη χυδαιότητα. Ό,τι τους συνδέει με τη φτήνια, τους ενθουσιάζει, τους κάνει να γελούν και να χαίρονται… Στη θέα του κάθε γραφικού, του κάθε αναξιοπαθούντος, του κάθε νούμερου εν γένει, δείχνουν αξιοπρόσεκτη για την επιστήμη της ψυχολογίας προσήλωση.
 Λατρεύουν τα καραγκιοζιλίκια μόνο και μόνο γιατί τους κάνουν να νιώθουν κάπως ανώτεροι. Όσο πιο κοντά στον πάτο της τροφικής αλυσίδας βρίσκεται το «ίνδαλμά» τους, τόσο περισσότερο εκτιμούν τον αμφιβόλου ποιότητος εαυτό τους. Η πλάκα τους σχετίζεται με τη γελοιότητα, τον εκπεσμό, την ασυγκράτητη χυδαιότητα. Τους ενθουσιάζει το κραυγαλέο και τους αναλύει σε γέλια ο εξευτελισμός.

Τι χάνουμε όταν είμαστε συνεχώς online;

Όσο περισσότερο κανείς περνάει την ώρα του στο διαδίκτυο, τόσο η ζωή του στερείται από διάφορα ζωτικά πράγματα, όπως ύπνο, φίλους και παραγωγικότητα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική έρευνα, με τον εύγλωττο τίτλο «Τι δεν κάνουμε όσο είμαστε online».
Η μελέτη του Ινστιτούτου Τεχνολογικής Πολιτικής της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής τον Σκοτ Γουόλστεν, σύμφωνα με τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ», δείχνει ότι για κάθε ώρα που ένας άνθρωπος περνάει online, εργάζεται κατά μέσο όρο 16 λεπτά λιγότερα.
Ακόμα, για κάθε μια ώρα online, κανείς χάνει επτά λεπτά ύπνου τα βράδια, ενώ περνάει 17 λεπτά λιγότερα στον «έξω» κόσμο (τον πραγματικό). Επίσης, διαπιστώνεται πως μετά το 2006, τουλάχιστον στις ΗΠΑ (αλλά κάτι ανάλογο προφανώς συμβαίνει και στις άλλες ανεπτυγμένες χώρες) οι άνθρωποι περνάνε συνολικά 18 λιγότερες ημέρες τον χρόνο με παρέες φίλων (δια ζώσης και όχι ηλεκτρονικές)

Εσείς , για ποια πράγματα θα μετανιώσετε άραγε μεγαλώνοντας ;

Μετά από χρόνια και όσο μεγαλώνεις, το μόνο πράγμα που δεν θα πρέπει να κάνεις είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Ξεκίνα τις αλλαγές πριν τα χρόνια περάσουν και μετανιώνεις...
1) Που δεν ταξίδεψες όσο περισσότερο γίνεται, όταν σού δόθηκε η ευκαιρία Mεγαλώνοντας θα αντιληφθείς πως τα ταξίδια είναι πολύ πιο εύκολα όσο είσαι νέος και πολύ πιο οικονομικά, ειδικά αν αποκτήσεις οικογένεια και πρέπει να πληρώνεις για τρία ή και τέσσερα επιπλέον άτομα.
2) Που δεν έμαθες μια ξένη γλώσσα. Ειδικά αν έχεις φάει άπειρες σχολικές ώρες για να μάθεις κάποια που έχεις εντελώς ξεχάσει -π.χ. λατινικά ή αρχαία ελληνικά
3) Που παρέμεινες σε μια προβληματική σχέση. To μοναδικό πράγμα για το οποίο μπορεί να μετανοιώσει όποιος εγκαταλείψει μια κακή σχέση, είναι που δεν το είχε κάνει νωρίτερα.
4) Που ξέχναγες και δεν έβαζες αντηλιακό. Οι ρυτίδες, οι πανάδες και το μελάνωμα θα σου θυμίζουν τι μεγάλη χαζομάρα ήταν το εξωτικό μαύρισμα.

Άδωνις: «Τους εργάτες στη Μανωλάδα τους τραυμάτισαν Ufo»

Με νέες αδιάσειστες αποδείξεις, επανέρχεται ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, προκειμένου να στηρίξει την αθωωτική απόφαση για την επίθεση εναντίον των εργατών στη Μανωλάδα.

Μια εικόνα που δείχνει καθαρά έναν υπτάμενο δίσκο να εξαπολύει επίθεση εναντίον των εργατών, έδειξε κατά τη διάρκεια εμφάνισής του σε τηλεοπτική εκπομπή, ο Άδωνις Γεωργιάδης, θέλοντας έτσι να κατατροπώσει όσους αμφισβήτησαν την επιχειρηματολογία του για τα «σκάγια-καμικάζι».

Ως γνωστόν, ο κ. Γεωργιάδης, είχε υποστηρίξει σε προηγούμενη τηλεοπτική εμφάνισή του, ότι οι τραυματισμοί των εργατών προήλθαν από σκάγια που έπεσαν έπειτα από πυροβολισμούς των επιστατών στον αέρα.

“Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε?"

“Η ζωή μας μια φορά μας δίνεται, άπαξ, που λένε, σαν μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστο μ’αυτήν την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξαναυπάρξουμε ποτέ.
Και μεις τι κάνουμε, ρε αντί να τη ζήσουμε?
Τι την κάνουμε? Τη σέρνουμε από δω και από κει δολοφονώντας την…
Οργανωμένη κοινωνία, οργανωμένες ανθρώπινες σχέσεις.
Μα αφού είναι οργανωμένες, πως είναι σχέσεις?
Σχέση σημαίνει συνάντηση, σημαίνει έκπληξη, σημαίνει γέννα συναισθήματος, πως να οργανώσεις τα συναισθήματα…
Έτσι, μ’αυτήν την κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες σα να μας είναι βάρος, και μας είναι βάρος, γιατί δε ζούμε, κατάλαβες?

Ντενί Ντιντερό: Ελευθερία σημαίνει το τέλος του ιερέα και του βασιλιά

Ο Ντιντερό ήταν, από κοινού με τον Ζαν Νταλεμπέρ, ένα από τα κυριότερη μέλη των Εγκυκλοπαιδιστών στη Γαλλία, ονομασία που τους αποδόθηκε λόγω της συμβολής τους στη συγγραφή της Εγκυκλοπαίδειας, η οποία αποσκοπούσε να αποτελέσει μια πλήρη επιτομή της φιλοσοφικής και επιστημονικής γνώσης της εποχής.

Ο φιλόσοφος δεν σκότωσε ποτέ κανέναν ιερέα, όμως ο ιερέας έχει σκοτώσει πάρα πολλούς φιλοσόφους.

Συμφωνούσε με τον ρασιοναλισμό και τον φιλελευθερισμό του Βολταίρου. Όπως έλεγε χαρακτηριστικά «οι άνθρωποι δεν πρόκειται να ελευθερωθούν προτού ο τελευταίος βασιλιάς στραγγαλιστεί με τα έντερα του τελευταίου παπά».

Φέρτε βία, αντέχουμε!

Ήταν το 1982, όταν είχα διαβάσει ένα ρεπορτάζ στον «Ταχυδρόμο» με τις περιγραφές από τις βιαιότητες αυτονομιστών στην Ινδία. Δε θυμάμαι τις φωτογραφίες που συνόδευαν το ρεπορτάζ, πάντως δεν έδειχναν αίματα και κατακρεουργημένους ανθρώπους. Οι περιγραφές, όμως, ήταν αρκούντως παραστατικές. Οι λέξεις. Έκανα μήνες να συνέλθω από τη φρίκη και την ανατριχίλα.
Μάλλον, νομίζω ότι δεν συνήλθα ποτέ. Τις θυμάμαι ακόμη, με κάθε λεπτομέρεια, όπως και το πού βρισκόμουν, με ποιον, τι μέρα ήταν, τι φορούσα όταν τις διάβαζα. Κοινώς, συγκλονίστηκα κι αυτό θα με ακολουθεί μια ζωή. Ξέρω τι σημαίνει βία, πόλεμος, φρικαλεότητες, εμφύλιος. Δε χρειάστηκα ποτέ κάτι περισσότερο για να με ταρακουνήσει. Δε χρειάζομαι φωτογραφίες από νεκρά παιδιά και βασανισμένους στρατιώτες για να ευαισθητοποιηθώ.
Τα τελευταία χρόνια, ιδίως με την επικράτηση των social media, με το πρόσχημα του «Δείτε τα εγκλήματα του τάδε» εμφανίζονται συνεχώς φωτογραφίες και video με αποτρόπαιο περιεχόμενο. Με πτώματα, ακρωτηριασμένα μέλη, κρεμάλες, βασανισμούς, αποκεφαλισμούς, πυροβολισμούς, καψίματα.

Η τραγωδία ως άλλη καθημερινότητα

Η φράση μιας Ολλανδής μητέρας που έχασε τον νεαρό γιο της στο μαλαισιανό Μπόινγκ είναι καθοριστική: «Πρέπει να βρω έναν τρόπο να συνεχίσω να ζω», είπε με πνιγμένη από τον πόνο φωνή. Αυτός ο Ιούλιος που διανύουμε είναι από τους πιο αιματοβαμμένους.
Οι νεκροί στη Γάζα πλησίαζαν χθες βράδυ τους 600, οι Ισραηλινοί που έχουν σκοτωθεί είναι μέχρι στιγμής 27, το Μπόινγκ 777 που κατερρίφθη στην Ανατολική Ουκρανία άφησε πίσω του 298 θύματα, ένα νέο ναυάγιο στη Λαμπεντούζα μετράει, προς το παρόν, 180 πνιγμένους μετανάστες – ορισμένοι πέθαναν από ασφυξία στα αμπάρια.
Ο Ομπάμα ζήτησε κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, εδώ και δύο ημέρες, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν το ίδιο, ο υπαρχηγός της Χαμάς δηλώνει ανυποχώρητος («ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι η Γάζα έχει αποφασίσει να θέσει τέρμα στον αποκλεισμό της με το αίμα της και τον ηρωισμό της»), ο υπουργός Επικοινωνιών του Ισραήλ εμφανίζεται επίσης αδιάλλακτος («δεν είναι ώρα να μιλήσουμε για εκεχειρία»).

Ο άνθρωπος γίνεται άνθρωπος μόνο όταν είναι συνάνθρωπος

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες, ενώ οι επαφές είναι εύκολες. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, γεννιέται η έννοια του συνανθρώπου. Ο άνθρωπος γίνεται άνθρωπος μόνο όταν είναι συνάνθρωπος. Γιατί αλλιώς μόνος του δεν μπορεί να ξεκολλήσει και να πάει πιο πέρα. Άρα έχει φτάσει στο όριό του.Με τον συνάνθρωπο, ο άνθρωπος δεν είναι πια ο ένας, οι άνθρωποι δεν είναι πια οι εμείς. Άρα ξαφνικά γίνονται οι άλλοι και οι άλλοι άλλοι. Τεράστιο θέμα. Τεράστιο θέμα να μην λες από την αρχή ότι είμαι «εγώ». Αυτοί που είναι συνάνθρωποι καταλαβαίνουν πολύ γρήγορα ότι είμαι ο άλλος. Και για τον άλλον, είμαι ο άλλος άλλος.
Το αρχικό σύστημα αναφοράς στο εγωιστικό είναι: είμαι εγώ και οι άλλοι. Έχει ενδιαφέρον γιατί είναι εγώ, μοναδικό και οι άλλοι πληθυντικό. Πολύ συχνά όταν έχουμε ανθρώπους που είναι σε μια παρέα στην πραγματικότητα αναζητούν την αναπαραγωγή του εγώ τους.