Ο ηγέτης, οι Τουπαμάρος και ο Κήπος του Επίκουρου

Ο πρόεδρος της Ουρουγουάης, Χοσέ Μουχίκα, ο πιο ταπεινός πρόεδρος του κόσμου, μιλά ενώπιον εκπροσώπων από 139 χώρες στη Συνδιάσκεψη για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (Ρίο ντε Τζανέιρο, 20-22 Ιουνίου 2012), την έναρξη της οποίας κήρυξε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι-μουν.
Το βιντεάκι της ομιλίας του μας το πρότεινε ο φίλος μας, Μηνάς Δ. Κόκκινος, από τη Νάουσα. Το βρήκα και σας το αφιερώνω μαζί με μια πρόχειρη μετάφραση των λεγομένων του. Στον Επίκουρο αναφέρεται μετά τα πρώτα 4.30 λεπτά αλλά μιλάει για αποανάπτυξη και τοπικοποίηση από την αρχή ήδη. Γύρω στο 7ο λεπτό ξεσπαθώνει και κριτικάρει άγρια το καταναλωτικό μοντέλο θέτοντας την ανθρώπινη ευτυχία πάνω απ' όλα.

Ποινικοποίηση: Βοηθάς άστεγους; Θα συλλαμβάνεσαι!

Βοηθάς άστεγους; Θα συλλαμβάνεσαι!

Αντί οι τοπικές αρχές να συμβάλλουν στην επίλυση των προβλημάτων με τα οποία βρίσκονται αντιμέτωποι οι άστεγοι, στη Φλόριντα ποινικοποιείται η βοήθεια προς τους συνανθρώπους που η ζωή τους οδήγησε στον δρόμο. Η αστυνομία μοιράζει ήδη αναφορές και απειλεί ότι θα συλλάβει όποιον βοηθήσει κάποιον άστεγο!
Δύο ιερείς και ένας 90χρονος απειλήθηκαν με φυλάκιση επειδή βοηθούσανε στην σίτιση των αστέγων στην κοινότητά τους. Τον περασμένο Οκτώβριο στην Φλόριντα, ψηφίστηκε διάταγμα που χαρακτηρίζει αδίκημα τα συσσίτια. Το μέτρο αυτό ελήφθη προκειμένου να περιοριστεί ο αυξανόμενος αριθμός των αστέγων αλλά χαρακτηρίστηκε μέτρο ασφαλείας για τη δημόσια υγεία στην περιοχή του Fort Lauderdale.

Το “δικαίωμα στη ψηφιακή λήθη”

Μια κοπέλα βγαίνει χαμογελαστή από μια συνέντευξη για δουλειά στον τομέα της εκπαίδευσης. Έχει τα απαιτούμενα προσόντα και η συζήτηση εξελίχθηκε καλά. Αργότερα όμως πληροφορείται ότι δεν πήρε τη θέση εργασίας, επειδή οι υποψήφιοι εργοδότες έκαναν αναζήτηση στο Google με το όνομά της και βρήκαν μια φωτογραφία από την εποχή που ήταν φοιτήτρια, με ένα κοκτέιλ στο χέρι και εμφανή τα συμπτώματα της μέθης. Θεώρησαν ότι με αυτή τη φωτογραφία θα μπορούσε να προωθεί τους μαθητές στον αλκοολισμό.
Σας φαίνεται τραβηγμένο το παράδειγμα; Κι όμως, είναι πραγματικό περιστατικό, μερικών ετών πριν. Σύμφωνα με το BBC, 40% των εργοδοτών στη Βρετανία συμβουλεύονται τα social media και τις μηχανές αναζήτησης πριν προσλάβουν κάποιον.

«Ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα είναι ότι κάνουμε το παν για να μην σκοτώσουμε αμάχους»

Βετεράνοι του ισραηλινού στρατού αναφέρουν ότι είναι δύσκολο να αποφευχθούν θάνατοι πολιτών.
Πρώην στρατιώτες του ισραηλινού στρατού διαψεύδουν τους ισχυρισμούς του Ισραήλ ότι κάνει το παν για να αποφύγει να πλήξει αμάχους. Όπως ο Σάι Νταβίντοβιτς, που υπηρέτησε στον προηγούμενο πόλεμο στη Γάζα τον Νοέμβριο του 2012. Μιλώντας στον «Independent», λέει ότι είχε λάβει επανειλημμένως την διαταγή να πυροβολήσει σε μια πολυσύχναστη περιοχή της πόλης Μπεΐτ Χανούν στην Λωρίδα της Γάζας.
«Ήταν σουρεαλιστικό γιατί βλέπαμε παιδιά να παίζουν στο Μπεΐτ Χανούν. Με τα κιάλια βλέπαμε πολλούς αμάχους αλλά δεν θυμάμαι ποτέ κανείς να μίλησε γι' αυτούς. Θυμάμαι ότι σκεφτόμουν "πώς είναι δυνατόν να πυροβολήσουμε χωρίς να χτυπήσουμε αμάχους;"», λέει. «Το πυροβολικό δεν έχει μεγάλη ακρίβεια. Είναι ανήθικο να χρησιμοποιείται σε περιοχές όπου ζουν άμαχοι».

Η φρικτή ασυλία του Ισραήλ

Έργο του Ισραηλινού καλλιτέχνη,
Amir Schiby, για τέσσερα παιδιά
που έχασαν τη ζωή τους στη Γάζα

Πριν από λίγες μέρες, συνέβη κάπου στη Μεσόγειο κάτι πολύ συνηθισμένο: το Ισραήλ άρχιζε και πάλι να βομβαρδίζει τη Γάζα σε μια προσπάθεια να τα βάλει με τη Χαμάς, καταφέρνοντας προς το παρόν μόνο να γεμίσει το timeline του μέσου χρήστη του Διαδικτύου με φρικτές φωτογραφίες δολοφονημένων παιδιών από την Παλαιστίνη.
Το 1993, στο τραγούδι τους με τίτλο «Σαράγεβο» οι Magic de Spell τραγουδούσαν «στις ειδήσεις τα βλέπεις και τρως», περιγράφοντας το νέο μεγάλο κουσούρι αυτού του κόσμου: τη συγκλονιστική απάθεια των περισσότερων κατοίκων του μπροστά στη θηριωδία που η τεχνολογική εξέλιξη τους αναγκάζει, σχεδόν σε ζωντανή μετάδοση, να παρακολουθούν.

Σκλάβοι και φθηνά ρούχα

Η Ιρλανδή Karen Wisínska αγόρασε ένα παντελόνι από την αλυσίδα ρούχων Primark, το 2011. Λόγω ενός προβλήματος στο φερμουάρ, το παντελόνι έμεινε στην ντουλάπα. Πριν από λίγες μέρες, η Κaren βρήκε στην τσέπη του παντελονιού ένα χειρόγραφο σημείωμα στα κινέζικα, τυλιγμένο σε ταυτότητα φυλακισμένου. Το έδωσε για μετάφραση. «Εργαζόμαστε 15 ώρες τη μέρα και τρώμε φαγητό ακατάλληλο, ακόμη και για γουρούνια και σκύλους. Είμαστε αναγκασμένοι να εργαζόμαστε σαν βόδια», έλεγε το σημείωμα. Η Διεθνής Αμνηστία δεν μπορεί να επαληθεύσει τη γνησιότητα του σημειώματος, παρά το γεγονός ότι ο διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας στη Βόρεια Ιρλανδία λέει ότι πρόκειται μόνο για την κορυφή του παγόβουνου.

Τα Graffiti για το Μουντιάλ της φτώχειας στη Βραζιλία

O λαμπερός κόσμος του Μουντιάλ (11,5 δισ. δολάρια έχει κοστίσει μέχρις στιγμής η διοργάνωση) έρχεται σε αντίθεση με τη φτώχεια και τις ταξικές αντιθέσεις που μαστίζουν τη Βραζιλία.
Η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική "γιορτή" του πλανήτη ξεκινάει στις 12 Ιουνίου, τη στιγμή που χιλιάδες πολίτες διαμαρτύρονται ότι τα χρήματα που δαπανήθηκαν για το Μουντιάλ θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν για να καλύψουν ζωτικές κοινωνικές ανάγκες.
Οι διαδηλωτές που πρόσφατα συγκρούστηκαν στους δρόμους με τις αστυνομικές δυνάμεις ζητάνε υγειονομική περίθαλψη, παιδεία και λιγότερη αστυνομική βία.

Οι καλλιτέχνες δρόμου της Βραζιλίας αναδεικνύουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τους λόγους που η χώρα τους έχει άλλες προτεραιότητες, πολύ πιο σημαντικές, από το να φιλοξενήσει τη συγκεκριμένη ποδοσφαιρική διοργάνωση και βάζουν στο στόχαστρο τους τη FIFA.

Το θανατηφόρο τίμημα της μόδας: Εκείνοι που σκοτώνονται καθημερινά για να ντυνόμαστε εμείς

Δείτε ένα συγκλονιστικό φωτορεπορτάζ που σοκάρει και προβληματίζει για το πώς λειτουργεί ο κόσμος της μόδας πίσω από τις κάμερες και τα φώτα. Πίσω από τα φλας των φωτογράφων, τις επιδείξεις, τις κάμερες και τα φώτα, υπάρχει ένας άλλος κόσμος.
Το πραγματικό πρόσωπο της μόδας είναι αρκετές φορές πολύ πιο σκληρό σε σχέση με όσα έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο. Ήταν 24 Απριλίου 2013 όταν το οκταόροφο εργοστάσιο υφασμάτων Rana Plaza στη Ντάκα του Μπαγκλαντές, κατέρρευσε με τελικό απολογισμό πάνω από 1.100 νεκρούς και 2.500 τραυματίες. Τα περισσότερα θύματα ήταν γυναίκες.

 

 Πρόκειται για το πιο θανατηφόρο δυστύχημα εργοστασίου υφαντουργίας στην ιστορία. Οι New York Times ετοίμασαν ένα αποκαλυπτικό και συγκλονιστικό μίνι ντοκιμαντέρ που περιλαμβάνει φωτογραφίες και μαρτυρίες από το δυστύχημα.

Νέγροι, Έλληνες Και Άλλοι Άνθρωποι Τραγικής Ποιότητας

(Ο Μετα-Ρατσισμός Του Θαυμαστού Καινούριου Κόσμου)
“If You Know Your History, Then You Would Know Where You‘re Coming From’’ - Bob Marley
Σας εξοργίζει και μόνο να διαβάζετε τη λέξη «νέγρος;»
Ο Malcolm X συνήθιζε να απευθύνεται στους ομόφυλους του αποκαλώντας ‘τους όχι αφροαμερικάνους ούτε έγχρωμους ούτε καν μαύρους, αλλά νέγρους –ή αδέλφια.
Σε αντίθεση με τον μετριοπαθή Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και με πολύ μεγαλύτερη διορατικότητα, ο Μάλκολμ δεν ήθελε να ξεχάσουν την ιστορία της φυλής τους, γιατί το γεγονός της αρπαγής και της σκλαβιάς επεξηγούσε την κοινωνική τους θέση.

Θα ψώνιζες ποτέ έναν άνθρωπο ;

Yπάρχουν 27 εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν στις σκιές. Σε οίκους ανοχής, σε φάμπρικες, σε χωράφια. Που προσφέρουν το κορμί τους και την εργασία τους υπό άθλιες συνθήκες, χωρίς να το θέλουν. Με τη βία. Είναι σκλάβοι. Μια οργάνωση (Εnd it movement) από την Ατλάντα δημιούργησε αυτό το, σοκαριστικό, βίντεο για να ευαισθητοποιήσει. Δείτε το και σκεφτείτε, ειδικά οι άνδρες, μήπως έχετε συμβάλλει ποτέ στην εκμετάλλευση ενός ανθρώπου.

 

Τηλεφωνικές παρακολουθήσεις : γίνονται ;

Ένας αστικός μύθος λέει ότι αν όλοι οι ένοικοι ενός κτιρίου τραβήξουν συντονισμένοι όλοι μαζί τα καζανάκια τους, θα προκαλέσουν ζημιά στο αποχετευτικό σύστημα. Τι θα γίνει άραγε αν συντονιστούμε όλοι μαζί και πούμε στο τηλέφωνο την λέξη έκρηξη;

 

'Ελάτε πιο κοντά' - αλλάξτε στάση για τα άτομα με ειδικές ανάγκες

Η Ελβετική οργάνωση Pro Infirmis βοηθάει τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Για τη νέα τους διαφημιστική καμπάνια, διεξήγαγαν ένα πείραμα στο οποίο ένας άνθρωπος ντυμένος με στολή χαριτωμένης αρκούδας δέχεται αγκαλιές και στοργή από τους περαστικούς. Όμως στο τέλος, όταν αποκαλύπτει το πραγματικό του πρόσωπο, η αντιμετώπιση του κόσμου αλλάζει.

 

 "Χρειάζεται να μεταμφιεζόμαστε για να έρθουμε πιο κοντά;", αναρωτιέται στο τέλος ο άνδρας με ειδικές ανάγκες, βγάζοντας τη στολή. "Ελάτε πιο κοντά", κλείνει η διαφήμιση.

Εγώ δεν πιστεύω ότι το 33% των Eλλήνων νομίζει ότι μας ψεκάζουν ...

Εγώ δεν πιστεύω ότι το 33% των Eλλήνων νομίζει ότι μας ψεκάζουν. Και το 9% δεν ξέρει, ταλαντεύεται. Aν σχεδόν οι μισοί Έλληνες έχουν πάρει διαζύγιο με την πραγματικότητα, πρέπει, όσοι μπορούμε, να έχουμε ήδη έτοιμα τα διαβατήρια για να μεταναστεύσουμε και οι υπόλοιποι να κρυφτούμε σε κανένα βουνό. Γιατί μια χώρα που παραδίδεται στον ανορθολογισμό και την παράνοια, αργά ή γρήγορα, οδηγείται στην καταστροφή. Ούτε πιστεύω ότι όσοι φώναζαν στους επόπτες του υπουργείου που ερευνούσαν πόσοι δουλεύουν στις εφημερίες, κάτω η χούντα και έξω οι δοσίλογοι, νομίζουν πραγματικά ότι στην Κέρκυρα έχουν χούντα και θα ’ρθει ο Αρτέμης Μάτσας να τους παραδώσει στη Βέρμαχτ.

Aλλο η αποδοκιμασία και άλλο η βία

Γιατί είναι «άσκηση βίας» να «γιαουρτώνουν» οι πολίτες έναν πολιτικό που προκαλεί κατ’ εξακολούθησιν τη νοημοσύνη και ευαισθησία τους, την αξιοπρέπειά τους; Oμόφωνα οργισμένοι οι κεκράχτες της κομματοκρατίας, «επιφανείς» δημοσιογράφοι, κομματικοί εκπρόσωποι, αλλά και απλοϊκοί παρακεντέδες της εξουσιαστικής καμαρίλας, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους: Aυτοδικία, ανόσια βία το «γιαούρτωμα».
Aλλά γιατί; Προκαλεί σωματική κάκωση, αποβλέπει σε τραυματισμό, σε βλάβη της σωματικής ακεραιότητας; Γιαούρτι εκσφενδονίζουν οι πολίτες στον πολιτικό που τους προκαλεί, όχι πέτρες, ούτε καρέκλες. Eίναι άλλο πράγμα η αποδοκιμασία και άλλο η άσκηση σωματικής βίας.

Η ζωή δεν είναι δίκαιη.Πάρτε το απόφαση.

Ο μέσος έφηβος χρησιμοποιεί τη φράση: "Αυτό δεν είναι δίκαιο" 8,6 φορές τη μέρα."
Το να αναγνωρίζεις ότι η ζωή δεν είναι δίκαιη είναι μία επαναφορά στην πραγματικότητα.Οι τυφώνες,τα τσουνάμι,οι κάθε λογής μάστιγες,οι σεισμοί και οι λιμοί δεν είναι δίκαιοι.Ακόμη και η Γενετική δεν είναι δίκαιη.Οι καλοί δεν κερδίζουν πάντοτε.Δεν είναι δίκαιο να είναι κάποια παιδιά ψηλότερα από τα άλλα,να ολοκληρώνουν την εφηβεία τους νωρίτερα ή να μπορούν να καταναλώνουν ολόκληρα κιλά παγωτού χωρίς να παίρνουν ούτε γραμμάριο.Δεν είναι δίκαιο που η μέση,δευτεροκλασάτη κατά τη γνώμη μας,ατάλαντη διασημότητα της σόουμπιζ κερδίζει περισσότερα χρήματα από όλους μαζί τους καθηγητές μαθηματικών και φυσικοχημείας του σχολείου μας,και δεν είναι δίκαιο...

Πως μας παρακολουθεί η Google

Μια λίστα με τους τρόπους που γνωρίζουμε ότι χρησιμοποιεί η Google για να μας παρακολουθεί. Κάποιοι θα στοιχημάτιζαν ότι  είναι πολύ μεγαλύτερη η λίστα με τις μεθόδους παρακολούθησης που δεν γνωρίζουμε.
Η μηχανή αναζήτησης. Κάθε αναζήτηση που κάνουμε χρησιμοποιώντας τη μηχανή αναζήτησης της Google - για πληροφορίες σχετικά με φάρμακα, την υγεία μας, για ενημέρωση σχετικά με το πρόγραμμα συσσιτίων, για το πώς να χειριστούμε τα ξεσπάσματα των παιδιών, για τις θεραπείες καταπολέμησης της δυσοσμίας του στόματος ή για τα τελευταία βοηθήματα σεξ - επιτρέπει στην εταιρεία να καταγράφει τα ενδιαφέροντά μας, και με την πάροδο του χρόνου να δημιουργεί ένα λεπτομερή φάκελο που αποτυπώνει σχεδόν κάθε πλευρά του χαρακτήρα μας, τις διατροφικές προτιμήσεις μας, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις μας, τα ιατρικά προβλήματα μας, τις σεξουαλικές προτιμήσεις μας, τα προβλήματα με την ανατροφή των παιδιών, τις πολιτικές μας απόψεις και ούτω καθεξής.

Σκλάβοι φτηνότεροι από ένα μπουκάλι κρασί

Η εκπρόσωπος της οργάνωσης "FREE ΤΗΕ SLAVES", Σάρα ντ' Αμπρόζιο «Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και παγκόσμια πρέπει να είναι η συντονισμένη αντίδραση. Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης έχουν οι κυβερνήσεις και ο ΟΗΕ».
«Η ζωή ενός σύγχρονου σκλάβου αξίζει λιγότερο από ένα μπουκάλι ακριβό κρασί» λέει στην «Ε» η Σάρα Ντ' Αμπρόζιο, εκπρόσωπος της αμερικανικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Free the Slaves, που εργάζεται για την αντιμετώπιση του φαινομένου της δουλείας, καλώντας τη διεθνή κοινότητα να δει κατάματα και κυρίως να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη ζοφερή πραγματικότητα: «Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ άλλοτε στην Ιστορία.

Άνθρωπος δεν γεννιέσαι, γίνεσαι

Μαθαίνω με θλίψη και οργή ότι στην ιδιαίτερη πατρίδα μου τη Σαλονίκη, με τις ευλογίες του μητροπολίτη Άνθιμου και τις πλάτες της αστυνομίας, διαφυλικά άτομα (τρανς) στοχοποιούνται ανηλεώς, συλλαμβάνονται και φυλακίζονται - και, μάλιστα, λίγα εικοσιτετράωρα προτού η συμπρωτεύουσα γιορτάσει την Ημέρα Υπερηφάνειας.
Τυχαίνει να γνωρίζω καλά, όπως και πολλοί συνάνθρωποί μου, τι σημαίνει να μισείς ένα κομμάτι του εαυτού σου τόσο πολύ, που να καταλήγεις να νιώθεις ξένο πρώτα το εν λόγω στοιχείο, και κατόπιν τον εαυτό σου τον ίδιο. Κάτι που δεν επέλεξες, κι ωστόσο σε καθορίζει, βασανιστικά, πνιγηρά, εκ πρώτης όψεως αναπόδραστα.

Την πάτησαν οι παλαιοημερολογίτες

Τον Μάιο του 2010 πλησίασα σε απόσταση αναπνοής τον Ερντογάν. Ήμουν στη Σμύρνη για τους «Πρωταγωνιστές», όταν πληροφορήθηκα ότι στο γήπεδο μπάσκετ θα γίνει «Γιορτή νεολαίας» με ομιλητή τον Τούρκο Πρωθυπουργό.
Η ατμόσφαιρα θύμιζε προεκλογική Ελλάδα του '90. Τραπεζάκια με σημαίες και μύδια αχνιστά αντί για σουβλάκια. Μέσα στο γήπεδο ο Τούρκος Kίμων Κουλούρης προσπαθούσε να ξεσηκώσει τον κόσμο, ενώ οι τραγουδιστές έλεγαν ο καθένας από ένα σουξέ και αποχωρούσαν. Ένας μου θύμισε τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς. Ζήτω η Ελλάδα - ζήτω η θρησκεία - ζήτω η Νέα Δημοκρατία.

Προστατεύστε τον Μίκη

Άρχισε από χτες, αλλά είμαι βέβαιος ότι σήμερα θα έρθει η αποκορύφωση. Για τον ντόρο λέω, που προκάλεσε η, όντως ανατριχιαστική, δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη ότι, αν μπορούσε, θα αφαιρούσε το διαβατήριο από τη Μαρία Ρεπούση, επειδή είναι «εθνομηδενίστρια»! (εδώ).
Γι’ αυτήν τη δήλωση υπάρχουν οι εξής τρεις διαστάσεις,
δυο ανησυχητικές και μια αισιόδοξη.
1. Σαράντα εφτά χρόνια από τότε που η χούντα των συνταγματαρχών αφαίρεσε το διαβατήριο από τον Μίκη, εκείνος ζητάει να αφαιρέσουμε το διαβατήριο από μια Ελληνίδα, έστω πολύ μικρότερου βεληνεκούς από τον ίδιο. Το πλέον ανατριχιαστικό είναι ότι ο Μίκης επικαλείται ακριβώς τον ίδιο ακριβώς λόγο που επικαλούνταν για εκείνον οι δικτάτορες. Τότε εκείνος ήταν «ανθέλλην», σήμερα είναι η Ρεπούση (και αύριο δεν ξέρω ποιος άλλος).