Εκβιάζουν τους βουλευτές για να λένε «ναι» στα Μνημόνια

Απαντώντας στην Ομοσπονδία Εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου ζήτησε να σταματήσουν οι συνδικαλιστές τις πιέσεις και τις απειλές στους βουλευτές για το θέμα του πολυνομοσχεδίου και επισήμανε ότι «ακρογωνιαίος λίθος της Δημοκρατίας είναι η ελεύθερη βούληση των μελών του Κοινοβουλίου». Σωστό.
Ποιος μπορεί να διαφωνήσει ότι οι βουλευτές πρέπει να ψηφίζουν ελεύθερα, χωρίς εκβιασμούς, αποκρούοντας κάθε απόπειρα χειραγώγησής τους, απ’ όπου κι αν προέρχεται;
Κανείς σοβαρός, εχέφρων και δημοκρατικών φρονημάτων άνθρωπος. Κανείς;


Μην είστε τόσο σίγουροι [ες].
Τις ίδιες μέρες που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έδινε μαθήματα δημοκρατικού ήθους στους συνδικαλιστές των ΟΤΑ, κυκλοφορούσε στους διαδρόμους της Βουλής ο στενός [πιο στενός δεν γίνεται] συνεργάτης του πρωθυπουργού Π. Μπαλτάκος, λέγοντας στους βουλευτές: «ή ψηφίζετε τα πάντα ή πάμε σε εκλογές τον Αύγουστο».

Αν αυτό δεν είναι εκβιασμός, οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους. Είναι εκβιασμός, και μάλιστα ωμός, γιατί ο κ. Μπαλτάκος έπαιξε ανενδοίαστα με την αγωνία των βουλευτών σχετικά με την επανεκλογή τους.

Θα πείτε, πρώτη φορά γίνεται αυτό; Δεν είναι ο εκβιασμός μία συνηθισμένη τακτική που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις για να πετύχουν την ενότητα [έστω με το στανιό] των κοινοβουλευτικών ομάδων;

Πράγματι οι ηγετικές ελίτ, όταν φοβούνται πως θα εκδηλωθούν φυγόκεντρες τάσεις, όταν πιστεύουν ότι η προωθούμενη πολιτική είναι η μόνη που θα δώσει λύσεις εθνικώς συμφέρουσες και οποιαδήποτε άλλη θα οδηγήσει στην καταστροφή, δεν διστάζουν να μετέλθουν όλα τα μέσα προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμπάγεια του χώρου τους.

Άλλωστε, το έργο το έχουμε δεί πολλές φορές από τότε που μπήκε η τρόικα στη ζωή μας. Με εκβιασμούς ψήφισαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τα πρώτα Μνημόνια. Με εκβιασμούς «πείστηκαν» οι βουλευτές της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ να στηρίξουν την κυβέρνηση Παπαδήμου. Με εκβιασμούς είπαν το «ναι» οι βουλευτές της συμπολίτευσης στο πολυνομοσχέδιο.

Όλη η γκάμα των εκβιασμών είχε ένα στόχο: να μην υποκύψουν οι βουλευτές στις πιέσεις των κοινωνικών ομάδων και στην ατίθαση συνείδησή τους, αν δεν θέλουν να πάμε σε εκλογές τις οποίες είναι πιθανόν να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Εκβιαζόμενος βουλευτής όμως, και μάλιστα κατ εξακουλούθηση, δεν είναι ελεύθερος άνθρωπος. Είναι ένα άθυρμα. Αυτό δεν είπε μ’ αλλα λόγια ο κ. Κεδίκογλου; Ή μήπως πρέπει να προσχωρήσουμε στην άποψη ότι υπάρχουν καλοί και κακοί εκβιασμοί;

Ότι οι εκβιασμοί που σώζουν την πατρίδα [σύμφωνα με την αφήγηση της δικομματικής κυβέρνησης] επιτρέπονται, ενώ οι εκβιασμοί που επιχειρούν να ανατρέψουν μια πολιτική είναι ανεπίτρεπτοι;