Στολίδια, αμέτρητα, περίτεχνα και ιδιαίτερα... Χριστουγεννιάτικα δέντρα σε όλες τις παραλλαγές τους… Πολύχρωμα λαμπιόνια που αναβοσβήνουν αγχωτικά και επιμένουν να μας θυμίζουν ότι οι γιορτές είναι φως και λάμψη… Η χριστουγεννιάτικη τραβέρσα μας, δυστυχώς, δεν έχει μόνο αυτήν την αναπαράσταση. Σε μια χώρα που ετοιμάζεται να υποδεχτεί τον καινούργιο χρόνο, η άλλη εικόνα της είναι δυνατή και αμείλικτα σκληρή. Μια χώρα σε βαθειά κρίση με άνεργους και άστεγους, με αγανακτισμένους και αμήχανους – για το μέλλον τους – νέους, με οικονομικά και συναισθηματικά αδιέξοδα, με απώλειες, με συχνές κρίσεις πανικού και ύπαρξης…
Ανάμεσα σε αυτές τις εκ διαμέτρου αντίθετες εικόνες. καλούμαστε όλοι εμείς να ισορροπήσουμε, να τοποθετηθούμε και να γιορτάσουμε. Πόσο λοιπόν και με ποιο τρόπο θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας να αισθανθεί το πνεύμα των ημερών; Μήπως, τελικά, σε αυτές τις γιορτές απενοχοποιηθούμε από το στερεότυπο που μας θέλει όλους χαμογελαστούς και με πολλά κιλά χρυσόσκονης πάνω μας;
Τα τελευταία χρόνια συναντώ όλο και περισσότερους ανθρώπους που εύχονται να μην υπήρχαν γιορτές ή τουλάχιστον να περάσουν όσο γρηγορότερα γίνεται. Σαφέστατα υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που χαίρεται και απολαμβάνει την εορταστική περίοδο που διανύουμε και κάποιοι άλλοι που δυσκολεύονται συναισθηματικά και πρακτικά.
Η οικονομική κρίση, η προσκόλληση στο παρελθόν, οι ματαιώσεις της ζωής, η μοναξιά που τείνει να γίνει ρουτίνα, η μελαγχολία ή εποχική κατάθλιψη, οι ασθένειες, σχέσεις που ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί, πένθος και απώλεια από αγαπημένα πρόσωπα είναι κάποιοι λόγοι που πολλούς από εμάς θα μας ξυπνήσουν συναισθήματα ανασφάλειας, θυμού και απογοήτευσης. Ωστόσο, υπάρχει μια μερίδα, κυρίως, νέων ανθρώπων που πιστεύει ακράδαντα ότι αυτές οι γιορτινές μέρες δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα απίστευτα καταναγκαστικό γεγονός που μας έχει επιβληθεί και δεν μπορούμε να ξεφύγουμε λόγω κοινωνικών στερεοτύπων.
Οι παλαιότερες γενιές ή οι «φανατικοί» των εορτών στο άκουσμα και μόνο αυτών των απόψεων θα τις χαρακτήριζαν ως απαξιωτικές και αιρετικές, που δε συνάδουν με το πνεύμα των Χριστουγέννων. Κι όμως αυτός είναι ο τρόπος που βιώνει, ένα αυξανόμενο ποσοστό των συνανθρώπων μας, την περίοδο αυτή. Όπως και αν μας βρίσκουν συναισθηματικά και πρακτικά αυτές οι μέρες, όποια άποψη και αν πρεσβεύουμε με τη διαφορετικότητα και μοναδικότητα που χαρακτηρίζει τον καθένα μας θα πρέπει να σταθούμε όρθιοι και να αντιμετωπίσουμε αυτό που τόσο πολύ θέλουμε να αποφύγουμε, τη σχέση με τον εαυτό μας…
Οι μέρες των γιορτών πέρα από τη λάμψη τους μας δίνουν τη δυνατότητα να εστιάσουμε περισσότερο στο μικρό παιδί που κουβαλάει ο καθένας μέσα του. Ένα παιδί με ανάγκες για φροντίδα, αγάπη και επικοινωνία. Και αν αυτό έχει κρυφτεί καλά και δε θέλει να φανερωθεί ας κάνουμε μικρά βήματα να προσεγγίσουμε τον εαυτό μας με όλες του τις ποιότητες θετικές και αρνητικές. Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές για να αισθανθούμε το περίφημο πνεύμα των Χριστουγέννων, υπάρχουν όμως μικρά βηματάκια που θα μας οδηγήσουν σε ένα πιο ανάλαφρο και εποικοδομητικό πέρασμα των ημερών.
Ας αποφασίσουμε, λοιπόν, σε αυτές τις γιορτές να κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας, να τον σεβαστούμε και να τον φροντίσουμε. Αν κάποιοι από εμάς περάσουμε αυτές τις γιορτές με συγγενείς και φίλους ας φροντίσουμε να βάλουμε όρια στο χρόνο που θα διαθέσουμε για τους άλλους και να εξοικονομήσουμε ποιοτικό και ποσοτικό χρόνο για εμάς και για αυτά που αγαπάμε. Να θυμόμαστε ότι είναι μέρες διακοπών και ξεκούρασης. Να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από ατελείωτες επισκέψεις, από απαιτήσεις και αμέτρητες προσδοκίες των άλλων που είναι πιθανόν να μας γεμίσουν ένταση και άγχος και να βάλουμε προτεραιότητες.
Όσοι, από την άλλη, βρεθούμε μόνοι. ας αντισταθούμε σθεναρά στις απαισιόδοξες σκέψεις και ας προσπαθήσουμε να πειθαρχήσουμε το μυαλό μας κρατώντας μια ισορροπία σε αυτά που μας δυσκολεύουν και σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε για να αισθανθούμε καλύτερα. Θα πρέπει να οργανώσουμε το χρόνο μας έτσι ώστε κάθε μέρα να έχουμε και μια διαφορετική ασχολία, μια βόλτα στη πόλη, μια ταινία που δεν προλάβαμε να δούμε λόγω φόρτου εργασίας ή ακόμα και η εγγραφή μας σε κάποιο σύλλογο ή σωματείο θα μας βοηθήσει να κάνουμε καινούργιες γνωριμίες και να αποκτήσουμε νέες εμπειρίες.
Σε περίπτωση που τίποτα από αυτά δε μας ικανοποιεί ή δεν αντέχουμε να τα ζήσουμε μόνοι μας ας προτείνουμε σε φίλους να περάσουμε μαζί τους τις γιορτές. Το να ζητάμε βοήθεια όταν δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε είναι ένδειξη δύναμης και αυτογνωσίας. Τα Χριστούγεννα υπάρχουν για να μας θυμίζουν την ταπεινή γέννηση του Θεανθρώπου, την προσφορά αγάπης στον άνθρωπο. Μια προσφορά που θα πρέπει να τη χαρίσουμε πρώτα στον εαυτό μας και μετά στον συνάνθρωπο.
Ας ζήσουμε αυτές τις μέρες αυθεντικά και διαφορετικά, με νόημα που θα δώσει ο καθένας μας στη ζωή του ανάλογα με τις εμπειρίες του. Ας βρούμε το δικό μας χρώμα για αυτές τις γιορτές…
Ανάμεσα σε αυτές τις εκ διαμέτρου αντίθετες εικόνες. καλούμαστε όλοι εμείς να ισορροπήσουμε, να τοποθετηθούμε και να γιορτάσουμε. Πόσο λοιπόν και με ποιο τρόπο θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας να αισθανθεί το πνεύμα των ημερών; Μήπως, τελικά, σε αυτές τις γιορτές απενοχοποιηθούμε από το στερεότυπο που μας θέλει όλους χαμογελαστούς και με πολλά κιλά χρυσόσκονης πάνω μας;
Τα τελευταία χρόνια συναντώ όλο και περισσότερους ανθρώπους που εύχονται να μην υπήρχαν γιορτές ή τουλάχιστον να περάσουν όσο γρηγορότερα γίνεται. Σαφέστατα υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που χαίρεται και απολαμβάνει την εορταστική περίοδο που διανύουμε και κάποιοι άλλοι που δυσκολεύονται συναισθηματικά και πρακτικά.
Η οικονομική κρίση, η προσκόλληση στο παρελθόν, οι ματαιώσεις της ζωής, η μοναξιά που τείνει να γίνει ρουτίνα, η μελαγχολία ή εποχική κατάθλιψη, οι ασθένειες, σχέσεις που ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί, πένθος και απώλεια από αγαπημένα πρόσωπα είναι κάποιοι λόγοι που πολλούς από εμάς θα μας ξυπνήσουν συναισθήματα ανασφάλειας, θυμού και απογοήτευσης. Ωστόσο, υπάρχει μια μερίδα, κυρίως, νέων ανθρώπων που πιστεύει ακράδαντα ότι αυτές οι γιορτινές μέρες δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα απίστευτα καταναγκαστικό γεγονός που μας έχει επιβληθεί και δεν μπορούμε να ξεφύγουμε λόγω κοινωνικών στερεοτύπων.
Οι παλαιότερες γενιές ή οι «φανατικοί» των εορτών στο άκουσμα και μόνο αυτών των απόψεων θα τις χαρακτήριζαν ως απαξιωτικές και αιρετικές, που δε συνάδουν με το πνεύμα των Χριστουγέννων. Κι όμως αυτός είναι ο τρόπος που βιώνει, ένα αυξανόμενο ποσοστό των συνανθρώπων μας, την περίοδο αυτή. Όπως και αν μας βρίσκουν συναισθηματικά και πρακτικά αυτές οι μέρες, όποια άποψη και αν πρεσβεύουμε με τη διαφορετικότητα και μοναδικότητα που χαρακτηρίζει τον καθένα μας θα πρέπει να σταθούμε όρθιοι και να αντιμετωπίσουμε αυτό που τόσο πολύ θέλουμε να αποφύγουμε, τη σχέση με τον εαυτό μας…
Οι μέρες των γιορτών πέρα από τη λάμψη τους μας δίνουν τη δυνατότητα να εστιάσουμε περισσότερο στο μικρό παιδί που κουβαλάει ο καθένας μέσα του. Ένα παιδί με ανάγκες για φροντίδα, αγάπη και επικοινωνία. Και αν αυτό έχει κρυφτεί καλά και δε θέλει να φανερωθεί ας κάνουμε μικρά βήματα να προσεγγίσουμε τον εαυτό μας με όλες του τις ποιότητες θετικές και αρνητικές. Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές για να αισθανθούμε το περίφημο πνεύμα των Χριστουγέννων, υπάρχουν όμως μικρά βηματάκια που θα μας οδηγήσουν σε ένα πιο ανάλαφρο και εποικοδομητικό πέρασμα των ημερών.
Ας αποφασίσουμε, λοιπόν, σε αυτές τις γιορτές να κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας, να τον σεβαστούμε και να τον φροντίσουμε. Αν κάποιοι από εμάς περάσουμε αυτές τις γιορτές με συγγενείς και φίλους ας φροντίσουμε να βάλουμε όρια στο χρόνο που θα διαθέσουμε για τους άλλους και να εξοικονομήσουμε ποιοτικό και ποσοτικό χρόνο για εμάς και για αυτά που αγαπάμε. Να θυμόμαστε ότι είναι μέρες διακοπών και ξεκούρασης. Να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από ατελείωτες επισκέψεις, από απαιτήσεις και αμέτρητες προσδοκίες των άλλων που είναι πιθανόν να μας γεμίσουν ένταση και άγχος και να βάλουμε προτεραιότητες.
Όσοι, από την άλλη, βρεθούμε μόνοι. ας αντισταθούμε σθεναρά στις απαισιόδοξες σκέψεις και ας προσπαθήσουμε να πειθαρχήσουμε το μυαλό μας κρατώντας μια ισορροπία σε αυτά που μας δυσκολεύουν και σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε για να αισθανθούμε καλύτερα. Θα πρέπει να οργανώσουμε το χρόνο μας έτσι ώστε κάθε μέρα να έχουμε και μια διαφορετική ασχολία, μια βόλτα στη πόλη, μια ταινία που δεν προλάβαμε να δούμε λόγω φόρτου εργασίας ή ακόμα και η εγγραφή μας σε κάποιο σύλλογο ή σωματείο θα μας βοηθήσει να κάνουμε καινούργιες γνωριμίες και να αποκτήσουμε νέες εμπειρίες.
Σε περίπτωση που τίποτα από αυτά δε μας ικανοποιεί ή δεν αντέχουμε να τα ζήσουμε μόνοι μας ας προτείνουμε σε φίλους να περάσουμε μαζί τους τις γιορτές. Το να ζητάμε βοήθεια όταν δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε είναι ένδειξη δύναμης και αυτογνωσίας. Τα Χριστούγεννα υπάρχουν για να μας θυμίζουν την ταπεινή γέννηση του Θεανθρώπου, την προσφορά αγάπης στον άνθρωπο. Μια προσφορά που θα πρέπει να τη χαρίσουμε πρώτα στον εαυτό μας και μετά στον συνάνθρωπο.
Ας ζήσουμε αυτές τις μέρες αυθεντικά και διαφορετικά, με νόημα που θα δώσει ο καθένας μας στη ζωή του ανάλογα με τις εμπειρίες του. Ας βρούμε το δικό μας χρώμα για αυτές τις γιορτές…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου