Φαντάσματα του ναζισμού

Τα «παλικάρια» με τις μαύρες μπλούζες, τα καπέλα και τα μαύρα γυαλιά, έχουν τις δικές τους απόψεις. Δηλαδή μία. Την πρόκληση του φόβου, του τρόμου δηλαδή. Έρωτας για τη βία. Μίσος και φανατισμός. Λατρεία του δυνατού. Ρίχνω ξύλο, σακατεύω, ακόμα και σκοτώνω στο όνομα μιας ιδεολογίας που ιστορικώς θα έπρεπε να έχει αραχνιάσει. Στην Ευρώπη δεν είναι κάτι καινούργιο. Στην Ελλάδα, τ’ αντιμετωπίζαμε ως κάτι το γραφικό.Η μη ανοχή σε οτιδήποτε είναι διαφορετικό από την αρρωστημένη εκδοχή του ελληνικού στοιχείου. Τα φαντάσματα του ναζισμού στην Ελλάδα
νομίζουν ότι είναι εκφραστές του εθνικοσοσιαλισμού. Παρωνυχίδα, επικίνδυνη, της ακροδεξιάς. Και ο ίδιος ο εθνικοσοσιαλισμός, επικίνδυνη ιδεολογία του μίσους. Το ίδιο κάνει.

Μπαίνουν στη Βουλή. Ποιοι είναι αυτοί; Έδειξαν ένα από τα πρόσωπά τους, όταν, βλαμμένα, καθυστερημένα άτομα, που σκέφτονται όχι με τον εγκέφαλο αλλά με τους μύες τους, υπέδειξαν στους δημοσιογράφους να εγερθούν όταν μπήκε στην αίθουσα ο αρχηγός τους.

Οι Έλληνες πολίτες που τους ψήφισαν, κάπου 440.000 δεν είναι φιλοναζιστές. Είναι ιστορικοί αρνητές αυτού που συμβαίνει σε όλους μας. Της οικονομικής και εθνικής κατάπτωσης. Απλώς πήραν λάθος δρόμο. Δεν καταδικάζονται γι’ αυτό. Ότι οι Χρυσαυγίτες έχουν καθαιρέσει κάθε έννοια σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων , δε σημαίνει ότι ένα σημαντικό κομμάτι του ελληνικού λαού συμμερίζεται τις απόψεις αυτών των μπρατσωμένων υπανθρώπων.

Ας αντιληφθούμε την πολυπλοκότητα της κατάστασης, με όσα «εργαλεία» έχει ο καθένας μας. Και ας ρίξουμε τον κεραυνό μας, όχι σε αυτούς αλλά σε όσους άφησαν την «Χρυσή Αυγή» να σηκώσει πολιτικό ανάστημα.

Σε μια συγκέντρωσή τους, πριν από λίγα χρόνια, έκανα το λάθος να πω τη λέξη «Ελευθεροτυπία». Με κύκλωσαν. Με απείλησαν, δεν είχα φοβηθεί τόσο πολύ καμιά άλλη φορά. Γλύτωσα επειδή ήμουν λευκός και καστανόξανθος…

*Ο Κώστας Κυριακόπουλος είναι δημοσιογράφος.