Τιμή σ' εκείνους όπου στη ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.

Ποτέ από το χρέος μη κινούντες δίκαιοι κ' ίσιοι σ' όλες των τες πράξεις, αλλά με λύπη κιόλας κ' ευσπλαχνία γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν είναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι, πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τους πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ' οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.
Αφιερωμένο εξαιρετικά στη μεταπολιτευτική γενιά των πολιτικών, η οποία στα νιάτα της υποσχέθηκε να φυλάει Θερμοπύλες, αλλά τελικά όχι απλώς μήδισε στο στρατόπεδο της διαφθοράς, αλλά ηγήθηκε κιόλας αυτού.
Αφιερωμένο, επίσης, σε όλους τους πλούσιους Eλληνες, που αντί να υποστηρίξουν την πατρίδα έβγαλαν τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό.
Κατά τα λοιπά, όλοι κόπτονται για τη σωτηρία της πατρίδας. Αρκεί, βεβαίως, αυτή (η σωτηρία δηλαδή) να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.
Η καβαφική προσέγγιση του καθήκοντος και η θυσία του συμφέροντος δυστυχώς καμία, μα καμία σχέση δεν έχουν με τις τελευταίες γενιές των πολιτικών, των συνδικαλιστών και άλλων ταγών.
Κι είναι ίσως αυτό το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας, δηλαδή η ανάδειξη ηγετών με αίσθηση καθήκοντος και με σκοπό να τεθούν στην υπηρεσία του πολίτη και της χώρας.
lyrtso@pegasus.gr