Με πέντε μπικ και ένα καλσόν....χτυπάς δίμετρη.

Πάνε χρόνια τώρα, ευτυχώς περασμένα, που το δημοφιλέστερο στον κόσμο εργαλείο γραφής είχε προαχθεί, σύμφωνα με τις ανδρικές εκτιμήσεις, σε μονάδα σεξουαλικής συναλλαγής των ημεδαπών «μπασμένων» στις ερωτικές πιάτσες εντός και εκτός συνόρων. Κυρίως εκτός. Αν μάλιστα πρόσθετες κι ένα καλσόν στο πακέτο ε, τότε ο παίχτης έπαιζε με «τσίλικη μονέδα». Το δε «προϊόν» ήταν τουλάχιστον δύο μέτρα και βάλε.

Θυμάμαι πως στο χωριό μου, όπως και σε όλη την ελληνική επικράτεια, οργανώνονταν στην δεκαετία του ενενήντα τουριστικά τριήμερα στις γείτονες ανατολικές χώρες για ψώνια και ατέλειωτο ελληνικό γλέντι στα μεγάλα ξενοδοχεία τους. Πάμφθηνες εκδρομές σε μια εποχή που οι μεν γείτονες εβίωναν την επώδυνη προσαρμογή τους σε ένα ποθεινότερο καθεστώς και εμείς αντίστοιχα τη σχετική οικονομική μας άνεση συνοδευόμενη από την ανάλογη ή δυσανάλογη ατομική αυτοπεποίθηση. Τόσο που επιστρέφοντες οι άρενες εκδρομείς – ηλικιωμένοι κυρίως – να κομπάζουν ανερυθρίαστα «με πέντε μπικ, ρε παιδιά, και ένα καλσόν έχεις την καλύτερη! Τέτοια φτώχεια…»
Λίγο αμφιβάλλω ότι δεν έλεγαν ψέματα. Όμως τόσοι παιάνες για μια ερωτική συνεύρεση! Και μάλιστα αγορασμένη! Φαίνεται πως η νοσταλγία μιας πάλε ποτέ εύρωστης στύσης τους είχε στερήσει τη συμπόνια για την καταρρέουσα ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Θα μου πείτε, βεβαίως, ότι ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης είναι σαφής και ανελέητος. Και θα έχετε δίκιο.
Τα χρόνια πέρασαν. Δυστυχώς η «εναντία των πραγμάτων μεταβολή» δεν χτυπάει επιλεκτικά μόνον τις πόρτες των άλλων. Στου κύκλου τα γυρίσματα ήρθε η σειρά μας, για «άλλους λόγους», και μας απειλεί με τα χειρότερα. Ελπίζω μέσα στη γενική αφροντισιά μας να έχουμε προνοήσει για αποθέματα σε καλσόν και μπικ ώστε, στην έσχατη των περιπτώσεων, να παζαρέψουμε για την πληρωμή μας σε σκληρότερο νόμισμα.
pressinaction.gr