«Βάλτε φωτιά/κάψτε γερά/Ομόνοια και Πειραιά/
το Σύνταγμα και τη Βουλή/και της μαμάς τους το…/που το πηδούσαν Γερμανοί...»
Ακραίο, πλην σφόδρα αγαπημένο ποδοσφαιρικό σύνθημα του Βόρειου χώρου.
Είναι συγκλονιστική η δήλωση του 40χρονου, ευτραφούς εφοπλιστή (που είναι σίγουρο ότι ούτε για το αμπε-μπα-μπλομ δεν έχει ρισκάρει στη ζωούλα του), μπροστά στις κάμερες «….και μάλιστα υπέροχη είναι η νίκη όταν έρχεται στο 92».
Μεγάλος ηγέτης, της πλέον δημοφιλούς ομάδας στο πανελλήνιο, που στις τάξεις της διαθέτει ανενδοίαστους πολιτικούς, μεγάλους -δήθεν- καλλιτέχνες και διάσημους, άλλους μαϊντανούς, «εκφραστές» πάντα του δημόσιου κοινωνικού χώρου. Ενός χώρου, όπου η κανιβαλική συμπεριφορά μπερδεύεται γλυκά με το συναίσθημα που αποπνέει η Ομαδάρα, το οποίο «ενώνει» τον ανύπαρκτο ιστό ανάμεσα σ’ ένα καταπιεσμένο προλεταριάτο, σ’ ένα εγγενές περιθώριο με την ανάγκη του αδικημένου μεσο-αστού για πρωτιά.
Το ‘χουμε ζήσει πολλές φορές το έργο. Η ανυπαρξία σοβαρής πολιτικής, η απώλεια της ελάχιστης αξιοπρέπειας ενδύονται την καθαρότητα αγωνιστή του Τίποτα και προσφέρουν «ταυτότητα» στις ασημαντότητες.
Κανείς δεν αμφιβάλλει πως το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ, όπως κανείς δεν αμφιβάλλει -φαντάζομαι- πως η ποδοσφαιροποίηση μιας κοινωνίας, είναι ο προθάλαμος του νέου Φασισμού.
Ωστόσο, η ιστορία των άθλιων παραγόντων του ποδοσφαίρου -στους οποίους εξέχουσα θέση κατέχουν ύπουλες χρυσοφόρες ύαινες, πετρελαιάδες, τραπεζίτες, έμποροι των Εθνών κι άλλα ««λουλούδια» του νόμιμου κατά τα άλλα υποκόσμου- είναι η μόνη απόδειξη της απίστευτης διαπλοκής ανάμεσα στο βρώμικο Αναγκαίο και τις συναλλαγές του με την Εξουσία.
Όλη αυτή η ιστορία πράσινων, βένετων κι ερυθρών, η απολυταρχική χρωματολαγνεία της ομαδοποίησης των… αδυνάτων και η εκτόνωση της καθημερινής μιζέριας μέσα από σώβρακα και φανέλες σε καιρούς κρίσεων, οδηγεί για μια ακόμα φορά τους σώφρονες σε ψυχιατρικές ατραπούς.
Είμαι σίγουρος, πως για μια ακόμα φορά, οι ποδοσφαιρικές «αδικίες» προσφέρονται προς παραδειγματική εκμετάλλευση από πολιτικούς και άλλους παράγοντες.
Είμαι σίγουρος, για μια ακόμα φορά, πως η Πολιτεία δεν θα κάνει το καθήκον της απέναντι στα καθοίκια που διαβιούν κι εξουσιάζουν το χώρο του ποδοσφαίρου.
Είμαι επίσης σίγουρος, πως τα ΜΜΕ για μια ακόμα φορά, με τον τρόπο τους, θα ρίξουν λάδι στη φωτιά, μιλώντας για ένα χουλιγκανισμό που… έρχεται από το Πουθενά και οδεύει προς το Καθόλου, εν αγνοία τους, φυσικά…
Γι’ αυτό, θέλοντας να «γλυκάνω» τις άθλιες εικόνες παραγόντων και τιποτοφρόνων, ενημερώνω πως, κι εγώ, ανήκω στη μαύρη θύελλα του Βορρά, κι ότι κινείται πάνω απ’ τον Πηνειό, καλό θα είναι να έχει διαβατήριο.
Ας το γράψω και σουρεαλιστικά, όπως το ακούω…«δεν είμαι καλά, βάλτε ένα γκολ, χαλαρά..».
ΥΓ.
Βεβαίως-βεβαίως, εκτός της φυλακής εβρίσκεται,
ο της Καβάλας Μάκαρος,
με τη πουράκλα θαλερή και τη μουστάκλα του στριφτή…
καθώς κι ο λάτρης τσαμπουκάς και κουτσαβάκη γειτονιάς,
ο Αχιλλέας Μπέος….
Και τώρα πάλι γεια σας….
του Ηλία Κουτσούκου
http://www.pressinaction.gr
το Σύνταγμα και τη Βουλή/και της μαμάς τους το…/που το πηδούσαν Γερμανοί...»
Είναι συγκλονιστική η δήλωση του 40χρονου, ευτραφούς εφοπλιστή (που είναι σίγουρο ότι ούτε για το αμπε-μπα-μπλομ δεν έχει ρισκάρει στη ζωούλα του), μπροστά στις κάμερες «….και μάλιστα υπέροχη είναι η νίκη όταν έρχεται στο 92».
Μεγάλος ηγέτης, της πλέον δημοφιλούς ομάδας στο πανελλήνιο, που στις τάξεις της διαθέτει ανενδοίαστους πολιτικούς, μεγάλους -δήθεν- καλλιτέχνες και διάσημους, άλλους μαϊντανούς, «εκφραστές» πάντα του δημόσιου κοινωνικού χώρου. Ενός χώρου, όπου η κανιβαλική συμπεριφορά μπερδεύεται γλυκά με το συναίσθημα που αποπνέει η Ομαδάρα, το οποίο «ενώνει» τον ανύπαρκτο ιστό ανάμεσα σ’ ένα καταπιεσμένο προλεταριάτο, σ’ ένα εγγενές περιθώριο με την ανάγκη του αδικημένου μεσο-αστού για πρωτιά.
Το ‘χουμε ζήσει πολλές φορές το έργο. Η ανυπαρξία σοβαρής πολιτικής, η απώλεια της ελάχιστης αξιοπρέπειας ενδύονται την καθαρότητα αγωνιστή του Τίποτα και προσφέρουν «ταυτότητα» στις ασημαντότητες.
Κανείς δεν αμφιβάλλει πως το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ, όπως κανείς δεν αμφιβάλλει -φαντάζομαι- πως η ποδοσφαιροποίηση μιας κοινωνίας, είναι ο προθάλαμος του νέου Φασισμού.
Ωστόσο, η ιστορία των άθλιων παραγόντων του ποδοσφαίρου -στους οποίους εξέχουσα θέση κατέχουν ύπουλες χρυσοφόρες ύαινες, πετρελαιάδες, τραπεζίτες, έμποροι των Εθνών κι άλλα ««λουλούδια» του νόμιμου κατά τα άλλα υποκόσμου- είναι η μόνη απόδειξη της απίστευτης διαπλοκής ανάμεσα στο βρώμικο Αναγκαίο και τις συναλλαγές του με την Εξουσία.
Όλη αυτή η ιστορία πράσινων, βένετων κι ερυθρών, η απολυταρχική χρωματολαγνεία της ομαδοποίησης των… αδυνάτων και η εκτόνωση της καθημερινής μιζέριας μέσα από σώβρακα και φανέλες σε καιρούς κρίσεων, οδηγεί για μια ακόμα φορά τους σώφρονες σε ψυχιατρικές ατραπούς.
Είμαι σίγουρος, πως για μια ακόμα φορά, οι ποδοσφαιρικές «αδικίες» προσφέρονται προς παραδειγματική εκμετάλλευση από πολιτικούς και άλλους παράγοντες.
Είμαι σίγουρος, για μια ακόμα φορά, πως η Πολιτεία δεν θα κάνει το καθήκον της απέναντι στα καθοίκια που διαβιούν κι εξουσιάζουν το χώρο του ποδοσφαίρου.
Είμαι επίσης σίγουρος, πως τα ΜΜΕ για μια ακόμα φορά, με τον τρόπο τους, θα ρίξουν λάδι στη φωτιά, μιλώντας για ένα χουλιγκανισμό που… έρχεται από το Πουθενά και οδεύει προς το Καθόλου, εν αγνοία τους, φυσικά…
Γι’ αυτό, θέλοντας να «γλυκάνω» τις άθλιες εικόνες παραγόντων και τιποτοφρόνων, ενημερώνω πως, κι εγώ, ανήκω στη μαύρη θύελλα του Βορρά, κι ότι κινείται πάνω απ’ τον Πηνειό, καλό θα είναι να έχει διαβατήριο.
Ας το γράψω και σουρεαλιστικά, όπως το ακούω…«δεν είμαι καλά, βάλτε ένα γκολ, χαλαρά..».
ΥΓ.
Βεβαίως-βεβαίως, εκτός της φυλακής εβρίσκεται,
ο της Καβάλας Μάκαρος,
με τη πουράκλα θαλερή και τη μουστάκλα του στριφτή…
καθώς κι ο λάτρης τσαμπουκάς και κουτσαβάκη γειτονιάς,
ο Αχιλλέας Μπέος….
Και τώρα πάλι γεια σας….
του Ηλία Κουτσούκου
http://www.pressinaction.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου