Pangalus kagelus…

Μου είναι εντελώς αδιάφοροι οι «συσχετισμοί» των δυνάμεων στο εσωτερικό των πολιτικών παρατάξεων. Ομοίως, αδιάφοροι είναι αυτοί οι συσχετισμοί και για οποιονδήποτε σοβαρό πολίτη. Σκασίλα μας αν άλλαξε ο πρόεδρος της ΚΝΕ ή ο αρχιμάγειρας του επικοινωνιακού της Νέας Δημοκρατίας. Αν δίπλα στον «κόκκινο» -τρομάρα του- Πάνο, έβαλαν την όμορφη Τζότζολα που εκκλησιάζεται κάθε Κυριακή μαζί με τον φιλόσοφο Γιανναρά (όταν το άκουσα απ’ την ίδια, ένιωσα μια γλυκιά φαγούρα στο μέσα - είναι μου) όπως συγκινήθηκα αφόρητα, μέχρις δακρύων, για την προώθηση της Καρακλιούμη στο επικοινωνιακό του ΠΑΣΟΚ (τέτοια ομορφιά λόγου και ύφους, ούτε η Κρουστάλλω με την Αλίκη Βουγιουκλάκη).
Αλλά οι «πύραυλοι» που εκτοξεύει ο κ. Αντιπρόεδρος και δήθεν είναι μια άλλη «επικοινωνιακή τακτική» της Κυβέρνησης, πάει τη βαλίτσα αλλού. Φτάνει πια. Είμαστε στα όρια μας με τον κ. Pangalus - Pangalus. Σκασίλα μου αν κάποιοι μέσα στην προσωπική τους κουτοπονηριά λένε «μα λέει αλήθειες» στο «μαζί τα φάγαμε». Με την ίδια λογική, περιμένω τον Μπερλουσκόνι να πει στους Ιταλούς για τις γκόμενες του «μαζί τις πηδήσαμε».
Δεν είναι έτσι κύριοι. Οι σημερινοί ένα εκατομμύριο άνεργοι κι οι αμέσως αυριανοί 2 εκατομμύρια, ουδόλως μετείχαν στο μεγάλο φαγοπότι. Οι φουκαράδες 2 εκατομμύρια συνταξιούχοι των 400-500 ευρώ, ουδόλως μετείχαν στην εθνική ευεξία και χέστηκαν για τις Ολυμπιάδες, τα Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, τα τελικά της Γιουροβίζιον και το «σιφοράι» τους, που επόπτευε την ασφάλεια των Ολυμπιακών. Όλοι αυτοί, αντί για σιφοράι, βλέπανε τη συμφορά του εαυτού του σε μια πατρίδα που τους βίαζε επί σειρά ετών. Βλέπανε Εθνάρχες και Μεσσίες που τους τσάκιζαν τα όνειρα.
Η πλάκα έχει τελειώσει όπως και το γλυκό της ανοχής.
Σε λίγο, το λογαριασμό θα κληθούν να τον πληρώσουν αυτοί που τον «ξέσχιζαν» τον κοσμάκη με τη λογική, δεν πειράζουμε τους έχοντες, δεν ενοχλούμε τους κατέχοντες. Κι αυτό θα γίνει είτε με τη μορφή των μαζικών κινητοποιήσεων, είτε με τη μορφή μιας άναρχης, τυφλής ανυπακοής, είτε με τη μορφή της «λευκής» απαξίωσης της πολιτικής. Οι εξυπνάδες των «Pangalus-Pangalus» δεν σώζουν τους σύγχρονους εθνοπατέρες.
Ακόμα και τα βουλευτικά πορίσματα τύπου «βγάζω στη σέντρα 6 από μένα και 7 από σένα» δεν σώζουν την κατάσταση. Θυμίζουν το μοίρασμα του άθλιου κουτοπόνηρου Καραγκιόζη στους φίλους του. Δεν σώζουν, όταν όλοι ξέρουν πως οι κατηγορίες έχουν «παραγραφεί». Ξέρετε τίποτα πιο χυδαίο απ’ το «έχουν παραγραφεί»; Εγώ ξέρω. Τη δήλωση του Εθνάρχη για τη Χούντα. Την υιοθέτησε το Δικαστήριο. Το αδίκημα ήταν «στιγμιαίο». Δηλαδή κάποιοι πήδησαν ένα λαό για 7 χρόνια, ξέσκισαν ανθρώπους, βίασαν συνειδήσεις, ασέλγησαν στη Δημοκρατία, αλλά το έκαναν «στιγμιαία».
Γι’ αυτό και επανέρχομαι. Θα γίνει της εκδιδομένης γυναικός το κάγκελο κάποια στιγμή. Σε εθνικό επίπεδο. Και όταν γίνει δεν θα είναι στιγμιαίο. Θα είναι διαρκές και καταλυτικό…
Και τώρα γεια σας.

  του Ηλία Κουτσούκου