Είναι πασίδηλο πως κάποιοι φθονούν κάποιους άλλους διότι θα ήθελαν να είναι στη θέση των δεύτερων οι οποίοι είναι πάντα πρώτοι, ενώ αυτοί είναι απλώς «κάποιοι» χωρίς να γευτούν τις χαρές της πρωτιάς.
Δηλαδή, ενώ εγώ αισθάνομαι ψηλός, είμαι κοντός και, παρά τις προσπάθειες μου -40 χρόνια τώρα- «εισπράττω» την -δε λέω- πολιτισμένη πλέον συμπεριφορά των ψηλών απέναντι μου, που πάντα αυτοί είχαν το «πάνω χέρι» στις γκόμενες που ήθελα, στην «πρώτη ματιά» στους χώρους και πάει λέγοντας.
Αντιλαμβάνεστε ότι αυτή η «διαφορά», μου δημιούργησε άφθονα κόμπλεξ, γι’ αυτό και όταν ήμουν στην εφηβεία προκαλούσα και έδερνα με απίστευτο μίσος τους ψηλούς του σχολείου μου (ακόμα και τώρα δε με χαλάει να ρίξω κάποια κλωτσιά ή ένα μπουκέτο σ’ έναν αχώνευτο ψηλό). Πάντως, παραδέχομαι το κόμπλεξ μου απέναντι στη λεβεντιά ενός ψηλού κορμιού.
Στο πλαίσιο αυτής της ειλικρίνειας, πιστεύω πως οι επιθέσεις του Τύπου απέναντι στον Αρούλη της Νουδού, στον Αντιπρόεδρο του ΠαΣοΚ και στο οικογενειακό περιβάλλον του υπουργού Σηφουνάκη είναι εκ του πονηρού, και προέρχονται από καθαρό κόμπλεξ ανθρώπων οι οποίοι πολύ θα γούσταραν να κοιμηθούν στο Ritz της Μαδρίτης με 3.550 την βραδιά, στο Puerto America με 2.740 τη βραδιά, στο Emirates towers με 2.275 -αν ήταν υπουργοί- όπως ο ωραίος ως Έλλην πρώην υπουργός Τουρισμού. Ακόμα, θα γούσταραν να νοικιάζουν λιμουζίνες για 4 μέρες στο Λονδίνο (14.554 λίρες) κι ας τους κυνηγούσε ύστερα δικαστικά ο εφοπλιστής που έχει την εταιρία υψηλής διακίνησης.
Να ξοδέψει ένας κούκλος υπουργός 702.000 ευρουλάκια για την καλή εμφάνιση της χώρας του, το βρίσκω απολύτως φυσικό, κι όσοι μετατρέπουν τα ευρώ σε δραχμές, σιγά τα 240 εκατομμύρια μπρος στη παρουσία–elegante της δήθεν Ψωροκώσταινας, στην εποχή που μαζί τα τρώγαμε.
Ωσαύτως, εκνευρίζομαι και με τις χαζές ερωτήσεις των συναδέλφων μου «πόσο κόστισε μια σουίτα πρωτοχρονιάτικη» στο ξενοδοχείο του Δασκαλαντωνάκη, που ήταν ο αντιπρόεδρος με τη φαμίλια του.
Όλα αυτά είναι λαϊκισμοί ανόητων γραφιάδων του Τύπου κι αν είναι μάγκες οι συνάδελφοι, να πάνε να πάρουν στοιχεία από τη societe general private banking.
Na πάνε να ψάξουνε στο Λουξεμβούργο (πού ‘ναι και έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου), ή στις υπεράκτιες της Κύπρου (απ’ τα καλύτερα πλυντήρια του κόσμου -τύφλα να ‘χει η Εσκιμό) ή ν’ ανοίξουν κανένα λογαριασμό της «van Cuisk» ή της πανέμορφης «Βeltenco»… και μετά να καλέσουν το ΣΔΟΕ…
Άλλωστε, στα σαλόνια των Αθηνών, παλιόγυφτοι (κι απευθύνομαι επίτηδες ρατσιστικά κι απαξιωτικά σε συναδέλφους μου) όταν κυκλοφορούσαν οι όμορφοι γαμπροί τύπου Παπαντωνίου, Σπηλιωτόπουλου, Σηφουνάκη κι άλλοι, πολλοί σοσιαλιστές ή νέο-φιλελεύθεροι δημοκράτες, οι κυρίες αναστέναζαν απ’ τη ταραχώδη ηδονή τους, κι ήταν έτοιμες να προσφέρουν 10 υπερπόντιους λογαριασμούς για τη πάρτη τους… γιατί οι γκόμενοι αυτοί ήταν ψηλοί και διακριτοί κι όχι σαν εμάς τους μπασμένους από μία ατυχή σεξουαλική κίνηση του γεννήτορα μας.
Αυτά και τώρα γεια σας…
http://www.pressinaction.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου