Υπό το πρίσμα της πολιτικής κουλτούρας του τόπου μας, η ως άνω δήλωση του Αποστόλη του Γκλέτσου, δημάρχου Στυλίδος κ. λπ., έχει τεράστια σημασία. Συνιστά ένα ποιοτικό άλμα, υπό την πίεση της κρίσης, στην εξέλιξη της κυρίαρχης ιδεολογίας του λαϊκισμού. Ως τώρα ο καλύτερος εκφραστής του λαϊκισμού, στο επίπεδο της θεωρίας, ήταν ο Παναγιώτης Ψωμιάδης. Οποτε αντιμετώπιζε κριτική για διάφορες πρωτοβουλίες του (είτε επειδή ήσαν άκαιρες είτε γελοίες) εκείνος απαντούσε με το, κατά την αντίληψή του, ακλόνητο στην απλοϊκότητά του επιχείρημα: «Εμένα με ψηφίζει πάνω από το 50% του λαού» - και, άρα, δεν με νοιάζει τι νομίζει η μειοψηφία, αφού έχω την πλειοψηφία μαζί μου. Οταν πάλι τον επέκριναν για παρατυπίες, όπως λ. χ. όταν χάρισε το πρόστιμο που είχε επιβληθεί σε πρατηριούχο καυσίμων ο οποίος εξαπατούσε την πελατεία του, η δικαιολογία της επιείκειάς του ήταν τα φιλολαϊκά αισθήματά του. Εμφορούμενος από βαθιά κατανόηση για τον πόνο κάθε βιοπαλαιστή, δεν μπορούσε να οδηγήσει τον παραβάτη πρατηριούχο στην οικονομική εξόντωση, έλεγε. Τώρα όμως έρχεται ο Αποστόλης ο Γκλέτσος και πηγαίνει την θεωρία ένα βήμα παραπάνω. Οταν ξέρεις ότι έχεις δίκιο και, επιπλέον, το 100% του κόσμου μαζί σου, μας λέει, τότε η βία ή η απειλή της βίας (αυτό δεν σημαίνει τσαμπουκάς και νταηλίκι;) είναι ευλογημένη. Επομένως, αν ο Ψωμιάδης είναι, κατά κάποιο τρόπο, ο Μαρξ του ιδιότυπου ελληνικού λαϊκισμού, ο Αποστόλης ο Γκλέτσος είναι ο Λένιν του...
Εξεταστική για την Υγεία
Την περασμένη εβδομάδα η Ντόρα είχε μια ιδέα και πήρε την πρωτοβουλία να την προτείνει στους αρχηγούς των κομμάτων με σχετική επιστολή της. Ζητεί τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τις δαπάνες στον δημόσιο τομέα της Υγείας και, ειδικά, για τις προερχόμενες από την υπερτιμολόγηση ιατρικών υλικών. Το ΠΑΣΟΚ αντιπαρήλθε τελείως την πρόταση, ενώ η Ν.Δ. την αντιμετώπισε υπογείως, με τη διαρροή φημών καθόλου κολακευτικών για τις απώτερες προθέσεις της προέδρου της Δημοκρατικής Συμμαχίας, ίσως επειδή φοβήθηκαν ότι η πρωτοβουλία στρέφεται εναντίον επιφανών στελεχών της Ν.Δ. Στην πραγματικότητα, η πρόταση έγινε για πολύ απλούστερους λόγους. Αφενός, επειδή η διαχείριση των οικονομικών της Υγείας είναι σκάνδαλο μπροστά στο οποίο ωχριά η υπόθεση της Siemens και, αφετέρου, επειδή το σκάνδαλο αφορά τα δύο κόμματα εξουσίας, οπότε η ανακίνηση του θέματος θεωρητικώς ευνοεί τις προοπτικές του κόμματος που ίδρυσε η Ντόρα. Ωστόσο, ακριβώς γι' αυτούς τους λόγους, είναι εντελώς απίθανο να δούμε εξεταστική για τις δαπάνες στην Υγεία. Αλλά και για έναν ακόμη λόγο, ίσως σημαντικότερο. Διότι εν αντιθέσει με το σκάνδαλο της Siemens, στην περίπτωση του σκανδάλου των δαπανών Υγείας δεν υπάρχει το άλλοθι του ξένου παράγοντα, του πάντα τόσο βολικού για να φορτώνεται την ευθύνη της ελληνικής διαφθοράς...
Στο ηλιοβασίλεμα
Στο στάδιο εκείνο της ζωής του ανθρώπου, το οποίο τόσο ωραία αποδίδει το τραγούδι «Im Abendrot» από τα τέσσερα τελευταία τραγούδια του Ρίχαρντ Στράους, οι παλιές διαφορές μεταξύ πολιτικών εξαφανίζονται και μένει μόνον ο δεσμός της κοινής πορείας, παρά τις διαφωνίες, τις συγκρούσεις ή ακόμη και τις έχθρες που μπορεί να τη στιγμάτισαν...
Να γίνω συγκεκριμένος. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, με δήλωσή του στο κυριακάτικο φύλλο της «Καθημερινής», κρίνει ότι η Ελλάδα θα είχε σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας, αν διά της δικαστικής οδού διεκδικήσει ικανοποίηση από το σύγχρονο γερμανικό κράτος για το αναγκαστικό δάνειο της Κατοχής: «Το κατοχικό δάνειο είναι μοναδική περίπτωση. Δεν δημιουργεί νομικό προηγούμενο για τη Γερμανία, μπορεί να το αποδεχτεί. Υπάρχει δανειακή σύμβαση και άρα η νομική θέση της Ελλάδος είναι πολύ ισχυρή. Εκεί θα πρέπει να ρίξουμε το βάρος μας». Αυτά διαβάζει ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης και μένει κατάπληκτος. Οχι επειδή διαφωνεί με την εκτίμηση του Επιτίμου, αλλά επειδή τα ίδια ακριβώς έλεγε ως υπουργός Εθνικής Αμύνης στον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη το 1992, αλλά εκείνος τότε τα απέρριπτε. Οπως είπαμε, όμως, ο άνθρωπος γλυκαίνει όταν φθάνει στην εποχή του ηλιοβασιλέματος. Γι' αυτό, εκεί όπου σε περασμένους καιρούς ο Γ. Βαρβιτσιώτης θα γινόταν έξαλλος με τον Κ. Μητσοτάκη, τώρα απλώς τηλεφωνεί στους φίλους του και, με γνήσιο και άδολο ενδιαφέρον, τους ερωτά αν ο παλιός του φίλος Κ. Μητσοτάκης έχει τελευταία προβλήματα μνήμης...
Ανοίκειες συγκρίσεις
Είναι πολύ περίεργο, καθώς πρόκειται για άνθρωπο ο οποίος εκ χαρακτήρος απεχθάνεται την πολιτική οξύτητα, ιδίως όταν προκαλείται από επιθέσεις ad hominem. Ωστόσο, ο υπουργός Πολιτισμού Paul Geroulanos έδωσε συνέντευξη από την οποία ξεχώρισε η τολμηρή δήλωσή του: «Ο Αντώνης μου θυμίζει τον Γιώργο». Ευτυχώς στη Ν. Δ. έχουν άλλους μπελάδες στο κεφάλι τους τον καιρό αυτό και δεν πρόσεξαν την υπουργική δήλωση ώστε να θιγούν. Καλύτερα, διότι η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια της όξυνσης του πολιτικού κλίματος...
Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου