Γιατί ο Θεός έπλασε τους οικονομολόγους…

Μετά το ρεβεγιόν κατέβαινε ο Άγιος Βασίλης μαζί με έναν οικονομολόγο και έναν μεθύστακα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Κάποια στιγμή αντίκρισαν ένα χαρτονόμισμα των 100 ευρώ. Ποιος το μάζεψε; Ο μεθύστακας φυσικά, καθώς οι άλλοι δύο είναι μυθικά πρόσωπα. Τα ανέκδοτα σαν κι αυτό που κυκλοφορούν διαδικτυακά για τους οικονομολόγους είναι άνευ προηγούμενου.
Την ίδια ώρα εμείς κρεμόμαστε από τα χείλη του Νουριέλ Ρουμπινί, και των υπόλοιπων οικονομολόγων «διεθνούς φήμης» για να μας βγάλουν από το αδιέξοδο. Άλλοι μας αποδίδουν αβέρτα εύσημα για τις προσπάθειές μας, άλλοι θεωρούν την πτώχευση δεδομένη, μερικοί ζητούν επιπλέον διαρθρωτικά μέτρα, υπάρχουν ακόμα και οικονομολόγοι που θεωρούν πως το μνημόνιο είναι κατάρα.
Εντός χώρας έχουμε χάσει το μέτρημα στην επανάληψη των φράσεων «δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα» και «δεν θα θιγούν μισθοί και συντάξεις». Τα λόγια έχουν χάσει πλέον το νόημά τους, κανένας δεν τα πιστεύει και το μόνο που ίσως θα είχε ενδιαφέρον είναι να ξαναδούμε την εκπομπή των «Νέων Φακέλων» του ΣΚΑΙ με ημερομηνία 10 Μαίου 2010. Τότε ο υπουργός οικονομίας Γιώργος Παπακωνσταντίνου δήλωσε ότι «εάν έρθουν νέα μέτρα το φθινόπωρο θα σημαίνει ότι εγώ έχω αποτύχει» και «εάν έρθουν το φθινόπωρο νέα μέτρα ίσως να είναι ένας άλλος υπουργός ο οποίος θα το κάνει». Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει πρώτο πτυχίο και διδακτορικό από το London School of Economics. Ερευνητικός εταίρος του «Κέντρου Οικονομικών της Εργασίας» του ίδιου πανεπιστημίου ήταν από 1981 μέχρι το 1982 και ο Γιώργος Αλογοσκούφης. Ο δεύτερος «ολοκλήρωσε» το έργο του! Ο πρώτος θέλει να τον ξεπεράσει.
Τα νέα μέτρα ήρθαν και μαζί με αυτά επικαιροποιήθηκε και το μνημόνιο χωρίς να γνωρίζουμε τί  άλλο μας περιμένει και χωρίς ο υπουργός να παραιτηθεί ή αντικατασταθεί. Δεν θα πρέπει όμως αυτά να μας ξενίζουν. Ούτε θα πρέπει να είμαστε ιδιαιτέρως αυστηροί με το οικονομικό επιτελείο. Και αυτό για ένα και μόνο λόγο. Όλες οι οικονομικές προγνώσεις βασίζονται σε θεωρία πάνω στην οποία δεν μπορούμε να έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη. Αυτό πιστοποιείται από το γεγονός ότι τα οικονομικά είναι ο μόνος κλάδος στον οποίο δύο επιστήμονες μπορούν να μοιράζονται ένα βραβείο Νόμπελ υποστηρίζοντας τα ακριβώς αντίθετα πράγματα όπως είναι ο Μυρντάλ και ο Χάγιεκ. Αν μπορείτε εσείς να βγάλετε άκρη από αυτήν την παραφροσύνη βάλτε ένα χεράκι μην τρελαθούμε όλοι οι υπόλοιποι.
Συμπεράσματα:
Πρώτο: Οικονομολόγος είναι ένας ειδικός ο οποίος θα ξέρει αύριο γιατί τα πράγματα που προέβλεψε χτες δεν έγιναν σήμερα.
Δεύτερο: Οικονομολόγος είναι κάποιος ο οποίος δεν ξέρει για τί μιλάει και σας κάνει να αισθάνεστε ότι εσείς φταίτε.
Τρίτο: Οικονομολόγος είναι κάποιος που ξέρει την τιμή των πάντων αγνοώντας την αξία τους.
Τέταρτο: Το μόνο πράγμα που είναι πιο επικίνδυνο από έναν οικονομολόγο είναι ένας ερασιτέχνης οικονομολόγος.
Πέμπτο: Όταν ένας οικονομολόγος λέει ότι ένα ζήτημα είναι περίπλοκο, αυτό που εννοεί είναι πως η θεωρία λέει ένα πράγμα και τα στοιχεία ακριβώς το ανάποδο.
Έκτο: Φυσικό ή αποδεκτό επίπεδο ανεργίας είναι το επίπεδο κατά το οποίο ο οικονομολόγος εξακολουθεί να έχει δουλειά.

Τα παραπάνω εμείς τα δανειστήκαμε από τα ανέκδοτα που κυκλοφορούν. Μήπως όμως δεν είναι και τόσο αστεία; Μήπως αγγίζουν, έστω και λίγο, την ελληνική πραγματικότητα;  Σε κάθε περίπτωση πάντως με αφορμή την οικονομική κρίση καταλάβαμε γιατί ο Θεός έπλασε τους οικονομολόγους. Για να κάνει τους μετεωρολόγους να μοιάζουν επιστήμονες.

ΥΓ. Ο κατάλογος των συμπερασμάτων είναι ανοιχτός. Βάλτε ιδέες τώρα που γυρίζει.