«Λάθος έχεις» μου είπε, «η ελληνική τηλεόραση περιέχει σύνολο προγραμμάτων εξωτερικών κι εσωτερικών παραγωγών, σύγχρονων, που αντικατοπτρίζουν τις αναζητήσεις αλλά και τον ρεαλισμό της εποχής».
Για παράδειγμα η «τόλμη και γοητεία» που παίζεται στην ΕΤ3 καλύπτει τις ανάγκες ενός τηλεοπτικού κοινού που γουστάρει τις γλυκόξινες μικροαστικές σχέσεις πασπαλισμένες με τεξικάνικο ερωτισμό όπως και τα «ατίθασα νιάτα» στην ΕΤ1 θυμίζουν, παραδειγματικά, στους μεγαλύτερους το μάταιο της επαναστατικότητας, η οποία καταλήγει σε υπερήλικο λαπά.
Αυτά όλα δοκιμάστηκαν μ επιτυχία τριάντα χρόνια πριν στις ΗΠΑ.
Ομοίως το «kismet» του ΑΝΤ1 συσφίγγει υποδόρια τις σχέσεις με τη γειτονική μας Τουρκία, δίνοντας την ευκαιρία της φιλοσοφικής κατανόησης του Οθωμανικού μοιραίου με τον Χριστιανικό ορθολογισμό.
Ωσαύτως με το σήριαλ του STAR «Κορίνα η αγριόγατα» ως Λατινοαμερικάνικη παραγωγή, προσφέρεται η ευκαιρία σύγκρισης ανάμεσα στην αυθεντική ερωτική αναζήτηση σε σχέση με τα «μυστικά της Εδεμ» που είναι το άλλοθι του κουλτουριάρη Έλληνα τηλεθεατή.
Αν κάποιος επιθυμεί από διαστροφή σκληρές καταστάσεις δεν έχει παρά να στραφεί στα «παρατράγουδα» του ΑLTER κι αν θέλει πάλι κάτι το ηρωικό και βλακώδες μπορεί να στραφεί στο ιαπωνικής προέλευσης «το κάστρο του Τακέσι» βλέποντας SKAI…
Υπάρχουν για πρωινό εξαίρετες παραγωγές ενημερωτικού χαρακτήρα όπου μπορεί και ο πλέον δύσπιστος προς το κράτος, να καταμετρήσει τα ένσημα του παππού του (Αυτιάς), υπάρχει ο μέτριος τσαμπουκάς του μεσήλικου θείου (Παπαδάκης), το ευγενές και λάιτ του Αρβανίτη, το Διοσκουρικό αμερικανότροπο των Λυριτζή-Οικονόμου καθώς και η διαρκής υπενθύμιση της πετυχημένης παιδικής σειράς Μπόλεκ και Λόλεκ, με τους Καμπουράκη-Οικονομέα.
Ενδιαμέσως της ημέρας μία συγκλονιστική ομάδα από ξανθιές που κανείς δεν θα τις ήθελε για συζύγους -αλλά πολλοί για γκόμενες- είναι έτοιμες για κάθε είδους παραμιλητή κουτσομπολίστικη παρτούζα, ενώ στη βραδινή και μεταβραδινή ζώνη μπορεί κάποιος να περιδιαβεί σε «αθέατους κόσμους», σε «ζούγκλες» ή να χαρεί αποκαλύψεις «κίτρινου τύπου» ή να δει «φως στο τούνελ».
Όσο αφορά, τις εκπομπές πολιτικού ενημερωτικού χαρακτήρα και μόνο οι τίτλοι τους,.. «ανατροπή», «πρόσωπο με πρόσωπο», «φάκελλοι», κτλ. φανερώνουν την επιθετική κι αποκαλυπτική στάση του δημοσιογράφου απέναντι στο πολιτικό σύστημα της χώρας.
Για τις καθαρά ντοκιμαντερίστικες παραγωγές -λέει με απόλυτη σοβαρότητα ο φίλος μου- μπορεί ο θεατής χωρίς να στραφεί στη nova, να απολαύσει το animal planet, με τις εγχώριες αντιπαραθέσεις των πολιτικών οι οποίοι ζώντας στη απέραντη σαβάνα τους, «κυνηγούν» αλλήλους προς χάριν της κάμερας που τους σκοπεύει, χωρίς όμως δυνατές σκηνές κανιβαλισμού, απλώς περιστρεφόμενοι ως νυχτόβιοι δερβίσηδες στο αποξηραμένο τοπίο της καρέκλας τους.
«Η ελληνική τηλεόραση έχει μουστερήδες για κάθε γούστο», κατέληξε με βεβαιότητα ο φίλος μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου